taal van verbeelding

Ziekte en sterven

De pas ingetreden dood

 

het heeft nog

van alles twee

 

ogen

oren

handen

voeten

 

en nog wat haren

 

maar het is

zo mager

zo bewegingloos

zo toekomstloos

zo als een akker

zonder voren

 

zo zonder stem

zo uit de tijd

tekent een pen

de waarheid

zwart op wit

zo krijgt

het levenloze

 

status

 

en wij – wij hebben

van alles nog

te doen – fatsoen

voorop

 

kaarsen

aansteken

elkaar een kus

te geven

bloemen op de

plek van ongeluk

en graf

 

kransen

teksten

sprekers

poëzie en het

onbetwistbaar

levenslied

niet te vergeten

 

alsof het leven

even nog zijn hart

ophalen wil aan

het gemis

waarvan wij spreken

dat het dood is

 

Als rouw rauw is

 

ik heb mijn pen

in zwarte inkt gedoopt

 

opdat

 

dit uur van dood

zich terugvindt

in vuur

van het verlangen

 

en al het bange

van voorheen

gestild zal worden

in

 

slechts een enkel woord

dat onbewust

aan dit papier

zich hecht tot troost

 

zal zijn als kus

van hem

die jou zo lief

geworden is

Flirten met de dood

 

nu ik je nader en

je geluiden zijn als

klaterend water zie

ik vader wenken aan

de randen van jouw

bestaan

 

het denken gaat hier

met mij op de loop

hoop bleek bij hem

verbonden aan de

wonderen van zegen

 

het kind in mij

veranderde mijn tred

net of

Laantje 30-06-2017 de vogels luider

gingen zingen

 

een vlinder streek

toen ik even was

gaan zitten neer op

de rug van

mijn linkerhand

 

zou het de beminde zijn

 

ach dit zo te dichten

het lijkt op flirten

met de dood

 

Doorzoek de website

Contact

Gedichten - atelier 0641459847

 

De open tuin

 

namen

ontwaakt uit steen

rechtop gezet

 

eerder

ontkwamen ze aan

wat men heengaan noemt

 

een plot met god en zo

 

maar deze

open tuin is desalniettemin

de stilte aan ’t bevloeien

wil vroegte ruimte geven

 

de bomen die er staan

beginnen langzaam uit te lopen

 

het is niet

te voorkomen

dat eens de stenen bloeien

 

eens namen

in de tijd herklinken

die eerder hinkten

op één been

 

Je bent mens

 

bij geval

krijg je kanker

(rotwoord)

of wordt je

dement

(rotwoord)

vroeg of eerder

later of laatst

ernstig

ziek

 

je weet het

niet tevoren

geneeslijk

of

ongeneeslijk

je weet het nooit

 

de één oud

de ander jong

een enkeling niet

je weet niet

waarom

 

niemand niet

 

het is

ondenkbaar

denkbaar en

eigenlijk

weet je wel

waarom

 

want je bent mens

 

kwetsbaar mens

maar mooi

voor altijd

 

en eeuwig

mens

 

 

Dat wat geen einde kent

 

ze hebben hier

gespeeld

gedeeld wat deelbaar was

tussen de lussen

van de tijd

 

gelachen bij een feest

gehuild bij een begrafenis bij

wat leven heeft gemist

 

ze hebben

gesproken en

besproken

gezwegen waar geen woord

meer past

 

nu

nu ze zijn toegevoegd

aan een lange rij van doden

bewierookt

met de geur van hemels bloed

 

herdenken en herkennen wij

de balsem witte windsels

bijeengeraapt

en opgerold

in t ‘graf

dat rotsvast openstaat

in stilte van

de nieuwe morgen