taal van verbeelding

  Dorpsdichterweetjes / 

  Maandgedichten ( in HvH )       

 

Maand/dorpsgedicht Augustus 2019;

 

 

Nieuw Syrië

 

dit land

dit vader – moederland

mijn land – weggevaagd

land van verwanten

geboortegrond

mijn wieg stond er

ongevraagd

 

dit land

mij lief

het is verwond geraakt

dwars door het hart geschoten

alsof het zachte steen was

tranendik beton

 

het doet de tanden knarsen

veroorzaakt brok in keel

dit land mijn land

god geeft er geen acte de precense

wie zegt me

mijn part in wartaal

waar onze kansen liggen

nu toekomst slechts een

vondst lijkt van de tijd

en in een tentenkamp

verdwaald

 

Laantje 12 -07-2019

 

 

Bij een kunstwerk van Syrisch kunstenaar

Ismat Mahmoud ontmoet op een bijeenkomst van

vluchtelingenwerk Waddinxveen

 

Onderstaand gedicht is voorgedragen voorafgaand aan de raadsvergadering van 10 juli 2019

 

Mijn dorp

 

van jongsaf aan

is dit mijn dorp ik

heb het op zien groeien

de koeien in de wijde wei

de akkers groen en korenblij

het was er rustig

ik gelukkig maar

dit dorp het dijde uit van

slungelachtig naar gezet

werd anders van karakter

 

dit dorp – mijn dorp

er werd gesloopt – gebouwd

ben er getrouwd in het oud

maar statig huis van de gemeente

gelegen langs de Gouwe doch

 

wie koopt daar nog wat voor nu

door geldgebrek

tijdens economisch hoogtij notabene

men de zorg aan jeugd niet meer

kan lenigen – ach toch dit dorp

zouden zijn genen aangetast zijn

 

dit dorp – mijn dorp waar

het nieuwe huis van de gemeente

voor tonnen is verbouwd

ach waren het maar regentonnen om

het lekkend water op te vangen

dit huis het huis van de gemeente

wanneer er regen op de koepels druist

verstaat men niet de ander dat zal

toch niet symbolisch zijn bedoeld

 

dit dorp – mijn dorp waar

dorpsbegroting gaten trekt in het

maatschappelijk domein

zijn huid hoe hachelijk en duur

verkoopt aan 't kapitaal dat

bio logisch hout verstookt waarin

het stikt van de subsidies

ja zo geschiedde -

 

dit dorp – mijn dorp

en dat van vele anderen

ik woon er zeer waarschijnlijk

tot aan mijn laatste ademtocht

waarbij ik terugkeer tot het stof

om er opnieuw te aarden doch

het zou toch al te pijnlijk zijn

als dit leven door wat of wie dan ook

niet op zijn juiste waarde wordt geschat

 

Laantje 23-06-2019

 

 

 

 

Maandgedicht juni 2019

 

 

 

Even maar

 

we brengen het ieder jaar opnieuw

te berde dat verachtelijke

derde Rijk van toen

we gedenken het even dichterbij

 

de gesneuvelden

zij die verhongerden

verraden zijn of raadsel bleven

we gedenken ze even dichterbij

 

al die bommen al die kogels

al die inhumane slagen twee trage

minuten vragen ons om stil te zijn

hier waar steenkoud een naald

 

prikkelend naar hemel wijst

schuldige of redder een vraag

waarop het antwoord zwijgt

zolang de vrijheid ons verblindt

 

vrede niet in onszelf begint

 

 

laantje

 

mei 2019

(bij de dodenherdenking op 4 mei)

 

 

 

Best een beetje trots op hier als dorpsdichter aan mee te hebben mogen werken.

Onder het artikel lees je het gehele gedicht.

 

 

 

Waddinxveen - Het vernieuwde Stationsplein in Waddinxveen is maandagmiddag 8 april officieel geopend. En met de herinrichting zijn ook 'de reizigers' weer teruggeplaatst; dat wil zeggen twee van de drie. De derde is na diefstal nooit meer teruggevonden. Om de bronzen beeldengroep 'Wachtende reizigers' van wijlen kunstenaar Willem G. van de Hulst weer enigszins compleet te maken, werd ter vervanging van het derde beeld een plaquette geplaatst door de wethouders Kirsten Schippers en Hannie van der Wal met daarop een gedicht van dorpsdichter Piet Hardendood.

' s Nachts losgerukt uit de verbeelding, keerde je nooit meer terug'; zo klinkt de eerste zin van het gedicht van de dorpsdichter. Het verwijst naar de diefstal in het jaar 2015. De nu 17-jarige Cune Bergman was er min of meer getuige van. Ze kwam terug van een feestje en zag een paar mensen in de weer met de beelden. Ze waarschuwden haar ouders en die belden vervolgens de politie. Twee reizigers wisten hierdoor te ontsnappen aan het boevengilde al raakten ze wel beschadigd, één reiziger werd buitgemaakt. Hardendood droeg zijn gedicht voor, maar moest zo nu en dan even stoppen vanwege het geluid van een passerende trein.

 

Wachtende reizigers

 

's nachts losgerukt uit de verbeelding

keerde je nooit meer terug

zelfs geen gerucht wees ons een spoor

 

trok jouw teloorgang een bange wissel

op het beeld waar wij voor stonden

voelt bronzen jas zo zwaar als dieplood

 

kom dichter schrijf ons lichter verbeeldt

in leesbaar handschrift hem die

tegen wil en dank is afgereisd

naar een bestemming onbekend

 

kom dichter schrijf

zet het ontbrekend deel van ons

weer op de rails

 

 

Laantje april 2019

Piet Hardendood

 

 

 

 

 

 

De straat van toen

 

nu ik er ben

ben ik niet in wat was

 

de buurt

de straat van toen

lijkt

zonder hart

zonder hen

 

ik ben er

ouder nu

 

het was mijn jeugd die

woonde op de straat

in poortjes achteraf

op grondgebied

gepikt

van vriendjes

 

de lege lucht van nu

hing vol met

zelfgemaakte vliegers de

wind geraakte blijkbaar

uit een andere hoek

 

de melkboer

de kolenboer

de bakker

de kruidenier

de groenteman

de voddenboer

de scharensliep

niet één heb ik gezien

 

alsof ze zich elders

verzameld hebben

 

het straatbeeld ligt

erbij alsof ik

er nooit gewoond heb

 

 

Laantje 25-03-2019

 

betreft; de Meidoornstraat/Sniepwijk

waar ik een groot deel van mijn jeugd doorbracht.

 

 

 

 

Massa's energie

 

duurzaamheid

mode trefwoord in

de media dat scoort

 

de eeuw

hiervoor had gas

overenthousiast

vlam gevat

 

maar nu

nu het als het ware

menstrueert

op het randje

van de overgang

 

zoekt politiek

nog een verband

dat past bij de

transitie

 

biomassa centrales

gepland in landelijk

gebied lijkt

op een politieke

blunder nu

filterdunne fijnstof

stof geeft tot

protesten waarbij

de vraag opkomt

of het milieu

ten lange leste

daar vriend'lijker

van wordt

 

doch

in een dorpsgebied

waar nog veel groen

gespot wordt

biedt het – natuurlijk -

kansen maar

 

rijst hier de vraag

wie er dan

werkelijk gezond

en warmpjes bij zal

zitten

 

 

laantje 20-02-2019

 

 

 

 

Winkelwagen(s)

 

ze staan daar

naast elkaar

in het winkelcentrum

 

twee maal twee rijen dik

eenmaal twee van de collega

eenmaal twee van concurrent

en andersom

één rij van de tweemaal twee

altijd langer

 

eenmaal boven aangekomen

doet een lijstje

armen boven je bewegen

handen pakken van alles

soms de leegte

 

meer dan broodnodig word je

gevuld

onderop is er zonodig ruimte

voor het desgewenste krat

 

bij de kassa wordt afgerekend

en soms zelfs

het geduld nog ingepakt

afhankelijk van de gekozen rij

 

dan word je voor even

achter een auto geparkeerd

verlost van

het zwanger van de welvaart

 

weer teruggebracht naar

de rijen tweemaal twee

vraag ik me af

waarom toch is steeds één rij

van de tweemaal twee

 

altijd langer

 

 

Laantje 23-06-2018

 

( situatie W.C. Gouweplein Waddinxveen )

 

 

 

 

 

Gelukkig Nieuwjaar

 

het ligt opnieuw achter ons

het oude jaar

het is geschiedenis geworden

het miste geen seconde

het heeft soms wonden opgelopen

het heeft ze ook geheeld

het nieuwe werd

 

zoals gewoonlijk

knallend en vervuilend ingeluid

vertikte de tijd te wachten

op het wensen van geluk

sloop snel en druk het jaar weer binnen

alsof het bezinnen wil voorkomen

want stel je voor

 

geen allesoverheersend rendement

geen gewiekst politiek statement

geen vlucht maar thuiskomst

geen discriminatie

geen ongelukkige relatie

geen blind geloof

geen Oost Indisch doof

geen salariskloof

geen dorp uitgerookt

geen opgestookte massa

geen overmatig rinkelende kassa

geen uiteindelijke lege dop

geen zogenaamde gunst

geen linke kunstjes flikken

geen overbodige protesten

geen smoes om 't vege lijf te redden

geen hollen – vliegen – rennen

geen noem maar op

 

wel als 't even kan ons nestelen

in ruimte van de tijd

waar omdenken ons het beste wenst

 

 

laantje 01-01-2019

 

 

 

 

 

 

 

Intocht

 

Sint afgemeerd aan kade

van Waddinxveense Nesse

waar in het kader van

wat klein geluk kinderen

onschuldig wachten

volwassenen van gedachten

wisselen

 

over wat in opspraak

is geraakt over wat men

ervan maakt 't feest van de

bisschop op zijn paard en

Pieten die cadeautjes geven

voor 't eerst begroet door

Evert Jan als eerste burger

en zonder protesten

voor of tegen

 

nu het dan toch daar over

gaat heb ik als DichtPiet wel

een geste want alle ruimte

tussen zwart en wit daagt uit

tot compromisssen en begrip

omdat geen enkele kleur

gemist kan worden

maar 't was net ofdat men

dat hier al die tijd al wist

 

 

Laantje 24-11-2018

 

Kennismaking

 

dit dorp

het heeft geen dichter nodig

werd onlangs in een twitter

nog gezegd en

waarom zou het zwichten

voor zijn woorden – immers

 

dit dorp geworden uit het veen

gelegen op een steenworp

afstand van de grote steden

heeft heden zo zijn eigen taal

recht toe recht aan zoals het

op neer gaan van de brug

 

dit dorp waar tot voor kort

god en politiek zich konden vinden

in het ene woord recht nu zijn rug

steekt borst vooruit

om door te dringen naar de

oneindigheid van nieuwe tijd

 

dit dorp heeft volgens vorige

burgervaders geen eigen identiteit

al doet de ongerustheid over

biomassa anders raden want

dit riekt of het nu stinkt of niet

naar ware eensgezindheid

 

doch dit dorp het heeft geen

dichter nodig – dit Waddinxveen dat

als een parel aan de Gouwe schittert

rijmt als het ware op zichzelf

nu het bestuur – hoe democratisch -

de burger vraagt om mee te praten

 

nee wat moet je met zo iemand

die met zijn potlood scherp geslepen

het dorpse wel en wee beschrijft

over wat er zich zoal afspeelt

misschien wel danig overdrijven zal

het is tenslotte een poëet

 

 

Laantje 29 -10 -2018

Piet Hardendood

 

 

 

Dorpsdichter

 

Waddinxveen - Waddinxveen is een dorpsdichter rijker. Piet Hardendood is donderdag 13 september uitgeroepen tot 'dorpsdichter van Waddinxveen'.

Tijdens een bijeenkomst van de Dichters op Donderdag in Gouda, waar Piet Hardendood werd gevraagd een bijdrage te leveren aan de avond, werd hij tot zijn eigen grote verrassing aan het einde van de avond uitgeroepen tot dorpsdichter van Waddinxveen.

 

Piet Hardendood kreeg in het bijzijn van tientallen collega's en publiek uit handen van Chris Bellekom (één van de oranisatoren van Dichters op Donderdag) een ganzenveer overhandigd, een symbolisch gebaar.

 

Hardendood heeft als opdracht mee gekregen om over twee jaar onder de dichters van Waddinxveen een opvolger te zoeken. In navolging van het stadsdichtersschap in Gouda is 'de eerste dorpsdichter van Waddinxveen' een erebaan die op eigen wijze ingevuld kan worden. Piet Hardendood is al vele jaren actief in literair Waddinxveen en omgeving en is beheerder en oprichter van zowel de dichterskring (opgezet in 2011) als het gedichten-atelier. 
Zie voor meer informatie: www.gedichten-atelier.net en www.dichterskring.nl

 

 

           Werken in opdracht             

 

Afscheid

 

schrijnend is het

 

schrijnend om wat na jaren

weer gevonden is

moet losgelaten

 

schrijnend

 

nu adem is gestokt van hem

die zeer bekwaam en zo perfect

bereid was het lieve leven van de ander

 

echt naar een hoger plan te tillen

omdat hij wist dat het

de wereld mooier kleuren zou

 

schrijnend is het

 

nu zijn humor geen deuren meer

zal openen tenzij nog onverwacht

een god goedkeurend en goedlachs is

 

schrijnend

 

nu hij het groen niet meer zal zien

de zomerbloemen en de zon die hij

wilde weten vanwege de panelen

 

en vogels trots pikkend in de tuin

op vetbollen van pret - of herfst

die met een schuin oog ons de winter lonkt

 

schrijnend is het

 

te zien

dat pure eenvoud die hij liefhad

het moet verduren in het graf

 

schrijnend

 

te weten dat een mens

van vlees en bloed

niet meer ontmoet het leven 

-----------------------------------------------

Bovenstaand gedicht is een voorbeeld van een in opdracht geschreven gedicht bij overlijden.

Ook bij  andere gelegenheden waar bij te denken valt aan jubilea etc. behoort dit tot de mogelijkheden.

 

Bij interesse kunt u contact met mij opnemen.

 

 

 

                 Activiteiten                         

 

Het moet ergens beginnen

 

de lijnen ze staan er al

kom

schrijf

 

schrijf neer

wat te binnen schiet

’t papier wacht

zwart op wit

 

je weet niets

 

zeg je

 

schrijf dat dan

dat je ’t niet weet

 

en geniet

van tijd

bij de vleet

en het licht dat jou ziet

zitten

in de morgen

 

de morgen

die nog vrijt

met contouren van

een donkere nacht

 

je de mond

probeert te snoeren

 

maar zie nou

jij schrijft

verdicht

zonder te weten

 

vlijt

is ondergeschikt

 

zomaar enkele zinnen

want ergens

ergens toch

moet het beginnen

 

              Workshops                     

 

De Workshop “ Poëzie leren schrijven op de rand van een servet ”

 

is er op gericht cursisten bekend te maken met de taal van poëzie en hen

te enthousiasmeren deze kunst zelf onder woorden te brengen.

 

Deze workshop bestaat uit vijf lesavonden waarin les voor les daadwerkelijk gewerkt

zal worden aan het inzichtelijke maken van de wijze waarop je een gedicht kan schrijven.

Dit met een accent op de creativiteits ontwikkeling van iedere deelnemer persoonlijk.

 

Voor deze workshop is het niet echt noodzakelijk foutloos Nederlands te kennen, maar enig

gevoel voor taal zinsopbouw etcetera is uiteraard een pre.

De workshop zit vol met vele bruikbare schrijftips deze zullen tijdens de gehele sessie dienen als leidraad.

 

De workshops zijn ook geschikt voor persoonlijke begeleiding en kunnen eventueel ook digitaal/schriftelijk

worden gegeven.

Bij interesse kunt u hieronder contact opnemen voor meer informatie.

 

N.B. De workshops kunnen eveneens afgestemd worden op de wensen van bijvoorbeeld; Rouwverwerkingsgroepen, Mantelzorggroepen etc.

 

Reacties / Deze worden niet zichtbaar.De communicatie verloopt per mail.

via de mail

Doorzoek de website

Contact

Gedichten - atelier 0641459847

Nieuwste gedichten

 

Over liefde gesproken

 

liefde en nacht

zij vormen een tweespraak

voor het naakt

dat onder lakens wacht

op uiting

 

doch kozend blijven

woorden achter bij

het wonderlijk gevoel

dat duiding niet per se

behoeft om

 

te weten dat

houden van is

als een stoel waarin

je altijd mag gaan

zitten

 

 

 

Laantje 15-08-2019

 

 

 

 

 

 

Hekel

 

  1. op wiens kussen slaap ik

  2. uit wiens mond sijpelt het speeksel

 

het is niet zo vreemd als het lijkt – de vragen

gezien mijn hekel aan vanzelfsprekendheid

roepen vragen eerder wedervragen op

 

bij 1. is er iets mijn eigendom of is het gave

bij 2. wie is wie - hij – zij – wij samen of

zijn we allen uit één geschapen tot

Adam – mens - om mens te zijn

 

ik vraag het maar

 

 

Laantje 28-04-2019

 

 

 

 

 

Tijdelijk

 

dit tijdelijk onderkomen

verouderd

 

bewoonde ruimte voor

wat rust

 

onttroonde jonkheid waar

wij deel van zijn

 

het behoeft geen pijn

geen teneur van spijt

 

aan de wanden vlamt nog

steeds de hoop

 

verbleekte kleuren spreken

weliswaar van

 

hoe het is geweest alsook

het doorgezakt plafond

 

maar ten leste

het mag glashelder zijn

 

staan nog steeds de ramen

open – wagenwijd om

 

te verstaan de tijd

die genadig ons nog rest

 

 

Laantje 10-08-2018

 

 

vakantieonderkomen Putte

in de warme zomer van 2018

 

 

 

 

 

Vanuit een ander perspectief

 

het aanstormend geluid

blijkt een vrachtwagen

te dragen

 

er lijken geen normen

hij zweeft op afstand dichterbij

over hoogstaande grassen

 

het beeld duurt maar even

evenzo het geluid dat schuurt

langs de teelt van de stilte

 

 

Laantje 18-07-2019

 

 

 

 

 

Daar aan de andere zijde

 

het is een vreemde wereld

daar aan de andere zijde

daar waar licht en schemer beide

vermeende vrienden zijn

van 't duister

 

even heb ik daar verkeerd

het was een hele klim

waarin de diepte mee vibreert

op snelle adem van verwondering

 

het is een vreemde wereld

zo zonderling nabij

de grens ligt ergens daar

waar Adam weende

tussen dood en paradijs

 

even heb ik daar verkeerd

het was een hele afdaling

waarin de hoogte mee vibreert

op trage adem van verwondering

 

het is een vreemde wereld

het hart klopt daar als aan

een ander uitgeleend

zo in de geest van

wat gedeeld wordt is ook één

 

 

Laantje 30-0-2019

 

 

 

 

 

Bosplek

 

hier is de stilte stiller

neergestreken als een

vlinder op een windstil blad

 

ik wil er stil naar kijken en

vind er naar ik hoop

geen barst die

het ingebeelde beeld

doorbreekt

 

ik wil de stilte

kunnen horen op de tast

 

 

Laantje 24-07-2019

 

 

 

 

Volwassen

 

we hebben aan uw borst gelegen

dorst en hongerstillend

 

maar nu volwassen is het leven

tasten naar het wonder

waar – willen – langs komt

als een mankepoot

 

en nu – nu uw borst

op leeftijd aangekomen dor is

en ons verlangen

schor geschreeuwd

 

moeten we het zonder

antwoord stellen zoeken we

nog steeds

vaste grond onder onze voeten

 

 

Laantje 09-05-2019

 

 

 

 

 

Onherkenbaar

 

je bent ontvlucht weg uit het midden

waar de keuze altijd twijfelde in grijs

 

je rende op tegen de klippen

alsof het water onder je onbeloopbaar werd

 

je klemde je denkbeeldig vast aan de stippen

die ogenschijnlijk nog een horizon raakten

 

je stemde ademnood in met te bidden

al waren je handen niet in staat zich te vouwen

 

nu ben je je benauwdheid te boven inmiddels

op weg naar een geloven dat alles loslaat

 

wie kent je zo nog

 

 

Laantje 19-07-2019

 

 

 

 

Hoogzomer

 

in je nekplooien vormt zich

een natuurlijk riviertje

onweersbeestjes zwemmen

er naakt voor de donder

ze vieren een feestje bij avond

immers

zonder hittegolven zijn er

geen zomers

 

alles gutst wanneer je bukt

tussen je bilnaad en

decolloté ontstaan

natuurlijke oevers en

 

je wilt ook niet kussen

die lippen

dat zillte

dat kleffe terwijl

alles plakt

 

je verlangt

naar de kilte van nacht maar

het is maar de vraag

of het afkoelt

doch je voelt aan op je klompen

dat er iets broeit

 

 

laantje 02-07-2019

 

 

 

 

Warboel

 

ik droom hier net als thuis

geen touw aan vast te knopen

de hele wereld ligt er

op smalle paden open

het nachtblauw van een

blote hemel wordt er opgeslokt

door opgeschoten groen – wil

 

plots het plot opnieuw weer

daden stellen

ontworteld kruiselings bomen

in een dwarsgebied waar

vlaamse gaaien dwalen op

de grens met Nederland waar

reeën er – zodra gespot -

schichtig gaten schieten

in het jaaggebied van droom

waarbij het lichaam schokt de

 

kim in lichterlaaie staat

waarbij de vraag oprijst hoe dat

zes hoog zou ogen maar die

zijn dichtgeslagen om te zien

hoe droom de hemel binnen hinkt

zingt

dat het niet uitmaakt of je

wakker bent of slaapt want

de nacht hij zal bij dag

niet dagen en

 

zij die naast mij ligt mijn liefste

waakzaam als zij is – weet

dat het hier als thuis is

dat het in mijn droom

niet pluis is en roept mij

bij mijn positieven

 

Laantje 18-06-2019

 

 

 

 

 

Na het jaarfeest

 

kwam er de roes

een kroes vol van geluk

gewandeld hebben we

groot en kleiner een

soort processie zonder rups

een sessie met gezellige

gesprekken en

drinkensflesjes dat vooral

 

speels gedraaid is er

gebotst - gewipt – geschommeld

het avond maal gesmaakt

het volle glas geheven

vannacht een herbeleven

en 's morgens nagedommeld

op vreugdetranen van geluk

 

nu bij de laatste strofe haper ik

ik ben een jaartje opgeschoven

zoals een eendagsdichter gister

treffend schreef

dichter bij de dood

maar alle dagen nog na deze

zal ik loven als gegeven

 

 

laantje 24-06-2019

 

 

 

 

 

Dat vreemde pad

 

het pad schier onbekend

ligt voor me

het wenkt me

daagt me uit het te gaan

 

ik zal het gaan niet

in de trant van

't moet maar

want eerder

 

kampt de les van

het verleden nog

met de geleden schade van

het stilstaan

 

daarom zal ik gaan als

een ontheemde

dat pad

ooit door een vreemde

aangelegd

 

opdat al mijn dwalen

terecht komt

ergens daar waar

ik eerder was neergelegd

 

 

Laantje 02-06-2019

 

 

 

 

 

 

Op nul beginnen

 

het wonder

 

is niet zijn moeder die

te snel van zinnen roept

de wijn is bijna op

 

't zijn de

bedienden niet die

tot op het randje

water scheppen

in de vaten

 

niet hij die het eerste

proeft

roept

dat het een wonder gods is

 

het is het water niet

niet de wijn

 

dat alles is slechts

feestelijk

bijverschijnsel

dat er zijn mag

 

doch

het is de tijd Zijn tijd

buiten ons om

tijd die ongehoord

drie dagen slaat

 

zo buitelt het leven

tegendraads van ons

oud vertrouwde

overdadig

naar

waar niets meer is

dan leegte

 

op nul beginnen

weegt niet zwaarder

 

laantje 20-01-2019

 

bij Joh. 2 ( bruiloft te Kana)

Vrijheid

 

aan de wand

hangt een gezicht niet

ver van de zee

 

licht valt buiten de blik

van onbekende ogen een

open mind maant de geest

 

de lijn van stilte

te volgen naar de leegte

zo kan het zijn dat

 

de golvende kust

lustopwekkend

vrijheid verleent om

 

vrij te herscheppen

 

 

laantje 15-01-2019

Brug strubbelingen

 

je had vandaag vrij willen zijn maar

je staat voor de brug

je kan niet heen

je kan niet terug

je wacht

je hebt haast verbaast

je over de traagheid

 

je tijd raakt op

je weet hoe je baas is

je kan weer

je geeft gas

je leest de maximumsnelheid – niet

je kleeft bumper aan bumper

je weet een stumper voor

je

 

je foetert

je toetert

je komt te laat

je moet nog parkeren geen plek

je wordt gek

je had nog een appje gestuurd bij het wachten

je voegde een knipogend emjoi toe

je prikt onverbiddelijk de klok en

je baas hij tikt woest op

je schouder zegt – morgen kom

je op tijd het spijt

je maar

je weet al bij voorbaat hoe 't gaat – laat naar bed

je slaapt als een os vanwege de roes en zij

je geliefde zij is zo warm

je luistert naar haar 'brave borst' maar weer sta

je op en

je hoopt dat de brug open staat

je neemt snel een hap een slok en een pil want

je weet er is geen stok om de hond mee te slaan

 

je had vrij willen zijn ook vandaag en

je stelt

je uiteindelijk de vraag wat

je nu werkelijk kwelt

 

je weet het wel

 

 

laantje 24-01-2019

Dilemma

 

wat als vrijheid in

een thema moet gevangen

 

een tegenstrijdigheid

voorgelegd aan dichters

 

volgens schema een gedicht

zou het nog erger maken

 

dus laat mijn pen de vrije loop

schrijf naakte woorden bloot

 

in de kantlijn van het vel

ten overstaan van het dilemma

 

vrijheid

 

 

Laantje 09-01-2019