taal van verbeelding

  Dorpsdichterweetjes / 

  Maandgedichten ( in HvH )       

Er staat 

een nieuwe Dorpsdichtersactiviteit 

op stapel.

 

Meer weten? 

Klik in de bovenbalk de pagina

"Gouwepoëzie" aan.

 

 

 

Dorpsgedicht November 2019

 

Observaties

 

vannacht is de tijd verzet

het dorp later uit slaap gewekt

wordt op zijn zondags wakker

bedekt steeds meer bladgoud straten

 

vanaf zes hoog biedt schouwspel

van de herfst een kleurig vergezicht

belicht het groen in Groenswaard

glansrijk zijn eigen doodsbericht

 

de wandelschoenen aangedaan gaan

richting Noord waar het Stationsplein

deels nog niet spoort met zijn

bestemming vanwege renovatie

 

bij Bethel loopt na het gezegend

motivatiewoord de overvolle Kerk leeg

schuin tegenover hangt jeugd jeugdig

voor de Moskee – ook dit is Waddinxveen

 

verder gaat het richting Zuiveringspad

waar waterplas ter rechterzijde even huivert

dan langs een stukje nieuwe natuur

zo puur – je wordt er uitgelaten van

 

langs nieuwbouw van de Brede School

aan rand van de Oranjewijk

Willem Alexander voelt zich daar

ongetwijfeld thuis alsook de Regenboog

 

kom – op naar huis

het uur dat extra was is lang alweer voorbij

 

 

Laantje 27-10-2019

 

 

 

 

Dorpsgedicht Oktober 2019

 

Wad een weekend

 

het was wad dat weekend

lang maar mooi

niet mooi omdat het lang was

maar mooi omdat

het was voordat het was

 

mooi om wat er maanden aan

voorafging

mooi omdat de tijd

daar niet tegen bestand was

mooi vanwege de vrijwilligheid

 

daarom werd dat weekend lang

 

er was veel te horen – zien

er was veel te doen

er was weinig wat niet was

er werd veel uitgekraamd

veel aangereikt om ook te doen

 

daarom was dat weekend lang

 

en zij was er en hij – ik ook

en jullie allemaal en

de taal was er de muziek

de verkoop het publiek

en waar nodig de techniek

 

het was een lang weekend

vanwege etcetera etcetera etcetera

te lang voor dit gedicht want

dat moet nu eenmaal passen in

het kader van deze krant

 

 

Laantje 18-09-2019

 

n.a.v. 3 daags festival WadCultureel 2019

 

 

 

 

 

Dorpsgedicht September 2019

 

Het dorp op z'n kop

 

acht rondes waren het

het werk aan de rotonden

een klus niet niets

voor voetganger en fiets

het werd een lange sessie

 

rechts rijden omgeleid naar links

als was het een politieke kwestie

hoe komt men toch bij 't Gouweplein

begon de middenstand te mauwen

het dorp in zijn geheel ontwricht

als een gedicht dat weer niet rijmt

 

maar het is gefikst we rijden weer

als een autist onze bekende rondjes

wat het gekost heeft deert ons niet

maar als ik nu op zo'n rotonde fiets

auto's plots af zie remmen

 

ben ik geneigd te denken

dat kan wel eens gaan botsen

 

Laantje 29-08-2019

 

 

 

 

 

 

Maand/dorpsgedicht Augustus 2019;

 

 

Nieuw Syrië

 

dit land

dit vader – moederland

mijn land – weggevaagd

land van verwanten

geboortegrond

mijn wieg stond er

ongevraagd

 

dit land

mij lief

het is verwond geraakt

dwars door het hart geschoten

alsof het zachte steen was

tranendik beton

 

het doet de tanden knarsen

veroorzaakt brok in keel

dit land mijn land

god geeft er geen acte de precense

wie zegt me

mijn part in wartaal

waar onze kansen liggen

nu toekomst slechts een

vondst lijkt van de tijd

en in een tentenkamp

verdwaald

 

Laantje 12 -07-2019

 

 

Bij een kunstwerk van Syrisch kunstenaar

Ismat Mahmoud ontmoet op een bijeenkomst van

vluchtelingenwerk Waddinxveen

 

Onderstaand gedicht is voorgedragen voorafgaand aan de raadsvergadering van 10 juli 2019

 

Mijn dorp

 

van jongsaf aan

is dit mijn dorp ik

heb het op zien groeien

de koeien in de wijde wei

de akkers groen en korenblij

het was er rustig

ik gelukkig maar

dit dorp het dijde uit van

slungelachtig naar gezet

werd anders van karakter

 

dit dorp – mijn dorp

er werd gesloopt – gebouwd

ben er getrouwd in het oud

maar statig huis van de gemeente

gelegen langs de Gouwe doch

 

wie koopt daar nog wat voor nu

door geldgebrek

tijdens economisch hoogtij notabene

men de zorg aan jeugd niet meer

kan lenigen – ach toch dit dorp

zouden zijn genen aangetast zijn

 

dit dorp – mijn dorp waar

het nieuwe huis van de gemeente

voor tonnen is verbouwd

ach waren het maar regentonnen om

het lekkend water op te vangen

dit huis het huis van de gemeente

wanneer er regen op de koepels druist

verstaat men niet de ander dat zal

toch niet symbolisch zijn bedoeld

 

dit dorp – mijn dorp waar

dorpsbegroting gaten trekt in het

maatschappelijk domein

zijn huid hoe hachelijk en duur

verkoopt aan 't kapitaal dat

bio logisch hout verstookt waarin

het stikt van de subsidies

ja zo geschiedde -

 

dit dorp – mijn dorp

en dat van vele anderen

ik woon er zeer waarschijnlijk

tot aan mijn laatste ademtocht

waarbij ik terugkeer tot het stof

om er opnieuw te aarden doch

het zou toch al te pijnlijk zijn

als dit leven door wat of wie dan ook

niet op zijn juiste waarde wordt geschat

 

Laantje 23-06-2019

 

 

 

 

Maandgedicht juni 2019

 

 

 

Even maar

 

we brengen het ieder jaar opnieuw

te berde dat verachtelijke

derde Rijk van toen

we gedenken het even dichterbij

 

de gesneuvelden

zij die verhongerden

verraden zijn of raadsel bleven

we gedenken ze even dichterbij

 

al die bommen al die kogels

al die inhumane slagen twee trage

minuten vragen ons om stil te zijn

hier waar steenkoud een naald

 

prikkelend naar hemel wijst

schuldige of redder een vraag

waarop het antwoord zwijgt

zolang de vrijheid ons verblindt

 

vrede niet in onszelf begint

 

 

laantje

 

mei 2019

(bij de dodenherdenking op 4 mei)

 

 

 

Best een beetje trots op hier als dorpsdichter aan mee te hebben mogen werken.

Onder het artikel lees je het gehele gedicht.

 

 

 

Waddinxveen - Het vernieuwde Stationsplein in Waddinxveen is maandagmiddag 8 april officieel geopend. En met de herinrichting zijn ook 'de reizigers' weer teruggeplaatst; dat wil zeggen twee van de drie. De derde is na diefstal nooit meer teruggevonden. Om de bronzen beeldengroep 'Wachtende reizigers' van wijlen kunstenaar Willem G. van de Hulst weer enigszins compleet te maken, werd ter vervanging van het derde beeld een plaquette geplaatst door de wethouders Kirsten Schippers en Hannie van der Wal met daarop een gedicht van dorpsdichter Piet Hardendood.

' s Nachts losgerukt uit de verbeelding, keerde je nooit meer terug'; zo klinkt de eerste zin van het gedicht van de dorpsdichter. Het verwijst naar de diefstal in het jaar 2015. De nu 17-jarige Cune Bergman was er min of meer getuige van. Ze kwam terug van een feestje en zag een paar mensen in de weer met de beelden. Ze waarschuwden haar ouders en die belden vervolgens de politie. Twee reizigers wisten hierdoor te ontsnappen aan het boevengilde al raakten ze wel beschadigd, één reiziger werd buitgemaakt. Hardendood droeg zijn gedicht voor, maar moest zo nu en dan even stoppen vanwege het geluid van een passerende trein.

 

Wachtende reizigers

 

's nachts losgerukt uit de verbeelding

keerde je nooit meer terug

zelfs geen gerucht wees ons een spoor

 

trok jouw teloorgang een bange wissel

op het beeld waar wij voor stonden

voelt bronzen jas zo zwaar als dieplood

 

kom dichter schrijf ons lichter verbeeldt

in leesbaar handschrift hem die

tegen wil en dank is afgereisd

naar een bestemming onbekend

 

kom dichter schrijf

zet het ontbrekend deel van ons

weer op de rails

 

 

Laantje april 2019

Piet Hardendood

 

 

 

 

 

 

De straat van toen

 

nu ik er ben

ben ik niet in wat was

 

de buurt

de straat van toen

lijkt

zonder hart

zonder hen

 

ik ben er

ouder nu

 

het was mijn jeugd die

woonde op de straat

in poortjes achteraf

op grondgebied

gepikt

van vriendjes

 

de lege lucht van nu

hing vol met

zelfgemaakte vliegers de

wind geraakte blijkbaar

uit een andere hoek

 

de melkboer

de kolenboer

de bakker

de kruidenier

de groenteman

de voddenboer

de scharensliep

niet één heb ik gezien

 

alsof ze zich elders

verzameld hebben

 

het straatbeeld ligt

erbij alsof ik

er nooit gewoond heb

 

 

Laantje 25-03-2019

 

betreft; de Meidoornstraat/Sniepwijk

waar ik een groot deel van mijn jeugd doorbracht.

 

 

 

 

Massa's energie

 

duurzaamheid

mode trefwoord in

de media dat scoort

 

de eeuw

hiervoor had gas

overenthousiast

vlam gevat

 

maar nu

nu het als het ware

menstrueert

op het randje

van de overgang

 

zoekt politiek

nog een verband

dat past bij de

transitie

 

biomassa centrales

gepland in landelijk

gebied lijkt

op een politieke

blunder nu

filterdunne fijnstof

stof geeft tot

protesten waarbij

de vraag opkomt

of het milieu

ten lange leste

daar vriend'lijker

van wordt

 

doch

in een dorpsgebied

waar nog veel groen

gespot wordt

biedt het – natuurlijk -

kansen maar

 

rijst hier de vraag

wie er dan

werkelijk gezond

en warmpjes bij zal

zitten

 

 

laantje 20-02-2019

 

 

 

 

Winkelwagen(s)

 

ze staan daar

naast elkaar

in het winkelcentrum

 

twee maal twee rijen dik

eenmaal twee van de collega

eenmaal twee van concurrent

en andersom

één rij van de tweemaal twee

altijd langer

 

eenmaal boven aangekomen

doet een lijstje

armen boven je bewegen

handen pakken van alles

soms de leegte

 

meer dan broodnodig word je

gevuld

onderop is er zonodig ruimte

voor het desgewenste krat

 

bij de kassa wordt afgerekend

en soms zelfs

het geduld nog ingepakt

afhankelijk van de gekozen rij

 

dan word je voor even

achter een auto geparkeerd

verlost van

het zwanger van de welvaart

 

weer teruggebracht naar

de rijen tweemaal twee

vraag ik me af

waarom toch is steeds één rij

van de tweemaal twee

 

altijd langer

 

 

Laantje 23-06-2018

 

( situatie W.C. Gouweplein Waddinxveen )

 

 

 

 

 

Gelukkig Nieuwjaar

 

het ligt opnieuw achter ons

het oude jaar

het is geschiedenis geworden

het miste geen seconde

het heeft soms wonden opgelopen

het heeft ze ook geheeld

het nieuwe werd

 

zoals gewoonlijk

knallend en vervuilend ingeluid

vertikte de tijd te wachten

op het wensen van geluk

sloop snel en druk het jaar weer binnen

alsof het bezinnen wil voorkomen

want stel je voor

 

geen allesoverheersend rendement

geen gewiekst politiek statement

geen vlucht maar thuiskomst

geen discriminatie

geen ongelukkige relatie

geen blind geloof

geen Oost Indisch doof

geen salariskloof

geen dorp uitgerookt

geen opgestookte massa

geen overmatig rinkelende kassa

geen uiteindelijke lege dop

geen zogenaamde gunst

geen linke kunstjes flikken

geen overbodige protesten

geen smoes om 't vege lijf te redden

geen hollen – vliegen – rennen

geen noem maar op

 

wel als 't even kan ons nestelen

in ruimte van de tijd

waar omdenken ons het beste wenst

 

 

laantje 01-01-2019

 

 

 

 

 

 

 

Intocht

 

Sint afgemeerd aan kade

van Waddinxveense Nesse

waar in het kader van

wat klein geluk kinderen

onschuldig wachten

volwassenen van gedachten

wisselen

 

over wat in opspraak

is geraakt over wat men

ervan maakt 't feest van de

bisschop op zijn paard en

Pieten die cadeautjes geven

voor 't eerst begroet door

Evert Jan als eerste burger

en zonder protesten

voor of tegen

 

nu het dan toch daar over

gaat heb ik als DichtPiet wel

een geste want alle ruimte

tussen zwart en wit daagt uit

tot compromisssen en begrip

omdat geen enkele kleur

gemist kan worden

maar 't was net ofdat men

dat hier al die tijd al wist

 

 

Laantje 24-11-2018

 

Kennismaking

 

dit dorp

het heeft geen dichter nodig

werd onlangs in een twitter

nog gezegd en

waarom zou het zwichten

voor zijn woorden – immers

 

dit dorp geworden uit het veen

gelegen op een steenworp

afstand van de grote steden

heeft heden zo zijn eigen taal

recht toe recht aan zoals het

op neer gaan van de brug

 

dit dorp waar tot voor kort

god en politiek zich konden vinden

in het ene woord recht nu zijn rug

steekt borst vooruit

om door te dringen naar de

oneindigheid van nieuwe tijd

 

dit dorp heeft volgens vorige

burgervaders geen eigen identiteit

al doet de ongerustheid over

biomassa anders raden want

dit riekt of het nu stinkt of niet

naar ware eensgezindheid

 

doch dit dorp het heeft geen

dichter nodig – dit Waddinxveen dat

als een parel aan de Gouwe schittert

rijmt als het ware op zichzelf

nu het bestuur – hoe democratisch -

de burger vraagt om mee te praten

 

nee wat moet je met zo iemand

die met zijn potlood scherp geslepen

het dorpse wel en wee beschrijft

over wat er zich zoal afspeelt

misschien wel danig overdrijven zal

het is tenslotte een poëet

 

 

Laantje 29 -10 -2018

Piet Hardendood

 

 

 

Dorpsdichter

 

Waddinxveen - Waddinxveen is een dorpsdichter rijker. Piet Hardendood is donderdag 13 september uitgeroepen tot 'dorpsdichter van Waddinxveen'.

Tijdens een bijeenkomst van de Dichters op Donderdag in Gouda, waar Piet Hardendood werd gevraagd een bijdrage te leveren aan de avond, werd hij tot zijn eigen grote verrassing aan het einde van de avond uitgeroepen tot dorpsdichter van Waddinxveen.

 

Piet Hardendood kreeg in het bijzijn van tientallen collega's en publiek uit handen van Chris Bellekom (één van de oranisatoren van Dichters op Donderdag) een ganzenveer overhandigd, een symbolisch gebaar.

 

Hardendood heeft als opdracht mee gekregen om over twee jaar onder de dichters van Waddinxveen een opvolger te zoeken. In navolging van het stadsdichtersschap in Gouda is 'de eerste dorpsdichter van Waddinxveen' een erebaan die op eigen wijze ingevuld kan worden. Piet Hardendood is al vele jaren actief in literair Waddinxveen en omgeving en is beheerder en oprichter van zowel de dichterskring (opgezet in 2011) als het gedichten-atelier. 
Zie voor meer informatie: www.gedichten-atelier.net en www.dichterskring.nl

 

 

           Werken in opdracht             

 

Afscheid

 

schrijnend is het

 

schrijnend om wat na jaren

weer gevonden is

moet losgelaten

 

schrijnend

 

nu adem is gestokt van hem

die zeer bekwaam en zo perfect

bereid was het lieve leven van de ander

 

echt naar een hoger plan te tillen

omdat hij wist dat het

de wereld mooier kleuren zou

 

schrijnend is het

 

nu zijn humor geen deuren meer

zal openen tenzij nog onverwacht

een god goedkeurend en goedlachs is

 

schrijnend

 

nu hij het groen niet meer zal zien

de zomerbloemen en de zon die hij

wilde weten vanwege de panelen

 

en vogels trots pikkend in de tuin

op vetbollen van pret - of herfst

die met een schuin oog ons de winter lonkt

 

schrijnend is het

 

te zien

dat pure eenvoud die hij liefhad

het moet verduren in het graf

 

schrijnend

 

te weten dat een mens

van vlees en bloed

niet meer ontmoet het leven 

-----------------------------------------------

Bovenstaand gedicht is een voorbeeld van een in opdracht geschreven gedicht bij overlijden.

Ook bij  andere gelegenheden waar bij te denken valt aan jubilea etc. behoort dit tot de mogelijkheden.

 

Bij interesse kunt u contact met mij opnemen.

 

 

 

                 Activiteiten                         

 

Het moet ergens beginnen

 

de lijnen ze staan er al

kom

schrijf

 

schrijf neer

wat te binnen schiet

’t papier wacht

zwart op wit

 

je weet niets

 

zeg je

 

schrijf dat dan

dat je ’t niet weet

 

en geniet

van tijd

bij de vleet

en het licht dat jou ziet

zitten

in de morgen

 

de morgen

die nog vrijt

met contouren van

een donkere nacht

 

je de mond

probeert te snoeren

 

maar zie nou

jij schrijft

verdicht

zonder te weten

 

vlijt

is ondergeschikt

 

zomaar enkele zinnen

want ergens

ergens toch

moet het beginnen

 

              Workshops                     

 

De Workshop “ Poëzie leren schrijven op de rand van een servet ”

 

is er op gericht cursisten bekend te maken met de taal van poëzie en hen

te enthousiasmeren deze kunst zelf onder woorden te brengen.

 

Deze workshop bestaat uit vijf lesavonden waarin les voor les daadwerkelijk gewerkt

zal worden aan het inzichtelijke maken van de wijze waarop je een gedicht kan schrijven.

Dit met een accent op de creativiteits ontwikkeling van iedere deelnemer persoonlijk.

 

Voor deze workshop is het niet echt noodzakelijk foutloos Nederlands te kennen, maar enig

gevoel voor taal zinsopbouw etcetera is uiteraard een pre.

De workshop zit vol met vele bruikbare schrijftips deze zullen tijdens de gehele sessie dienen als leidraad.

 

De workshops zijn ook geschikt voor persoonlijke begeleiding en kunnen eventueel ook digitaal/schriftelijk

worden gegeven.

Bij interesse kunt u hieronder contact opnemen voor meer informatie.

 

N.B. De workshops kunnen eveneens afgestemd worden op de wensen van bijvoorbeeld; Rouwverwerkingsgroepen, Mantelzorggroepen etc.

 

Reacties / Deze worden niet zichtbaar.De communicatie verloopt per mail.

via de mail

Doorzoek de website

Contact

Gedichten - atelier 0641459847

Nieuwste gedichten

Toedekkingen

 

je dwaalt nog door de verhalen

ruïne's blijken het te zijn

half ingestort

bedolven onder steen

deels vergaan door houtrot

je hoofd kaal van

bedachtzaam krabben

 

wat je vindt

hangt aan het plafond

je rekt terstond maar

kan er net niet bij

de trap die in de hoek staat

komt als elk gebed

een tree te kort

voor gods gezicht

 

ook dit gedicht is maar

een onderdeel van

talloze verhalen

claimt slechts gebrekkig

waar te nemen

waar even licht op schijnt

blijft het mysterie trouw

aan zijn geheim

 

 

Laantje 01-12-2019

 

 

 

 

 

Licht afhankelijk

 

ze zeggen

dat het verhaal gaat

 

maar welk

 

ken ik er de taal niet van soms of

is het zoekgeraakt

 

iets opnieuw vinden is

als een schat

verstopt onder heggen daar

waar je niet zoekt

 

vinden lost ook niets op

elk verhaal staat op zich

evenals de taal die gebruikt wordt en

 

je weet nooit hoe het licht erop valt

 

 

Laantje 28-11-2019

 

 

 

 

 

Natuurlijk

 

nu nevel berustend blijft hangen

in het najaarssurplus van de tijd

 

uitwaaiert over doodgewaande

landerijen als zou zaad zich

ruggelings gedragen

 

maar dat terzijde

 

deze vage uitzichtloze dagen

ze wagen zich niet meer aan

dromen ingegeven door de kim

 

al het komen wacht verdreven

op het licht dat ingesponnen

door zal breken op een ongedacht

moment door geen mens verzonnen

 

Laantje 25-11-2019

 

 

 

 

Kunstuitingen

 

er zijn van die sprekende beelden

die zwijgen als steen waarin

men geen been ziet alleen maar

een innig omhelzen

 

je weet niet hoe het zich

staande verhoudt tot de tijd immers

kunst is zelden algemeen goed en of er

iets of iemand wijzer is geworden van

de liefde die onder handen

tot stand kwam

 

vraag het hem dan die doorwrocht

alswel door schade en door schande

de mens veranderd in een gedrocht

 

 

Laantje 18-11-2019

 

 

 

 

 

 

 

Modernisme

 

we zijn geworden

als een psalm

die opklinkt

tegen de bergen

 

een echo

nergens thuis

 

geen woord bedingt

een zekere aankomst

nu wij geloven

slechts

 

in daluren twijfelbaar

achter ons laten

als vondst van

de moderne tijd

 

hoe zouden wij

nog zingen over

toekomst nu we

de woorden

kwijtgeraakt zijn

 

de dingen

ding geworden

 

 

Laantje 19-11-2019

 

 

 

 

 

Dan

 

als ik dood ga

mag het dan spelende zijn en

lang licht

desnoods te laat zijn voor het eten

door moeder gekookt

als

 

dan

 

als de rijm ongerijmd

het toppunt bereikt bij

het laatste

zuchtje luchtige adem

dan

als ik dood ga

 

dan

 

dan dragen de woorden

een feesthoed

is alle poëzie

bijzonder

is er

een vlonder waar

woorden op drijven

gered van verdrinken

 

een wondermooi

bloemperk

waar buiten zinnen

mijn kinderen spelen

in een sterk geurend

bloembed

 

dan als ik dood ga

laat het dan onverlet

spelende zijn

 

Laantje 30-08-2019

 

 

 

 

 

 

Hardleers

 

we stikken in het stof

vanwege uit de slof

geschoten jaren en

baren nu de aarde

als gedrocht

 

het mocht wat

 

we rekken onze ademnood

zo mogelijk

nog verderop eerst

moet te vroege dood

bewezen worden

 

het mocht wat

 

dat wat we be – ogen wordt

bijkans aan het zicht

onttrokken door opgetrokken

mist die andersdenkenden

uit 't zicht houdt

 

het mocht wat

 

dat wat ons aan

het hart zou moeten gaan

moeder aarde -

heeft last van een

kunstmatig kloppen

straks zal zij stoppen

 

het mocht wat

 

 

Laantje 13-11-2019

 

 

 

 

 

Stormvloed

 

ik kan in dit geval

niet dichten dat wat

volledig open ligt

want onverwacht stiet

zich een woordenstroom uit

over de nacht

 

geen vroom verhaal

geen taal gebed of vloek

geen zoekgeraakte

punt of komma

niets stopt de vloed

die nacht

 

als op de huid gezeten

ontstaan reeds spleten

in godvergeten

lettergrepen doch

 

desondanks vorm ik

de zinnen om

tot weerklank

misschien o god

misschien dat dan de

storm gaat liggen

in de luwte van

verlangen

 

laantje 18-04-2019

 

 

 

 

 

De grote schijn

 

dit bos

het heeft

het avondduister in zijn greep

de bomen kreten

ingehouden bij

iedere muzikale

ademhaling

 

de zaailingen

zo jong nog

bewegen schichtig in

uitgesponnen

kleurverzonnen licht

 

lichtslierten

omfloersen mistig de

geknotte tronken

tonen stijgen halfdronken

hogerop naar kruinen

van de bomen alsof er

geesten wonen

godenzonen die

het bos verklaren tot

hun niet te evenaren

godendom

 

 

Laantje 07-11-2019

( lichtshow Kralingse bos )

 

 

 

 

 

 

Elkaar gevonden

 

we hebben samen

geen bellen geblazen ze

afzonderlijk doorgeprikt

terloops

de zon verwittigd

uitspattingen

te belichten in

kleuren van

de regenboog

 

samen de dingen

op de school van

het leven doorlopen

tellen we

ademloos

zegeningen

 

 

Laantje 06-11-2019

 

 

 

 

 

Opademen

 

ik adem rustig stilte in

er is geen pauze in

het lustig bladeren van

papieren wind

 

de taal dooraderd het begin

en zoekt in zekere zin

zijn bloedgroep

 

er komt een naam op uit

het stof doch die verwaait

ik zie hem vluchten

 

maar nog – nog is het stil

ik adem door maar

nu ternauwernood

 

de geruchten van

de 7 dagen hebben toch

een wereld blootgelegd en

 

al die tijd tot aan vandaag

was ik er ongeweten bij

wens ik te weten

 

hoe ik mag heten in

welke zin ik mag verkeren

opademen kan leren

tussen ongeschreven regels

 

 

 

Laantje 30-09-2019

 

 

 

 

 

Voordat je bent

 

jouw naam klinkt op

zingt rond in het schouwspel

van je jeugd

 

herinnering gonst in het

veld van tegenwoordigheid

het feest vooruit

 

nu nog heelt tijd de wond

in een gespleten geest

doch wat geweest is is

 

geweest straks – ooit – terstond

misschien zien wij je

sterker terug dan een

 

vlucht wilde ganzen

landen zal je in de tuin

waar het verlangen

 

tussen alle onkruid bloeit

liefde groeit tegen de

verdrukking in

 

jouw naam opklinkt als

een verrukking

 

 

Laantje 28-10-2019

 

 

 

 

 

Maaltijd

 

dat laatste maal dat

naar geliefden smaakt

naar leven uit een

vers verleden

 

het wil geproefd tot

in de vezels

al het zoet en

al het bitter

 

gekneusd – geperst

op smaak gebracht

die maaltijd wil

genuttigd worden van

 

een kleed dat witter is

dan het voor laatst

gestreken hemd

 

 

Laantje 04-12-2018

 

 

 

 

 

Dagbegin

 

we rekken ons uit

schuiven de ochtend

op diverse plekken open

wuivend licht trekt

plooien in patronen

 

verwachting ligt gedekt

op de tafel van verlangen

zijn schone beloften

ons tot smaak gewekt

 

 

Laantje 13-10-2019

 

 

 

 

 

 

Wetticisme ( voor een vriend )

 

wetgever – regelklever

jij met je kokervisie

zet zelfs geen joker in

geen uitzondering

op regel tenzij het

jou van pas komt

 

wetgever – regelklever

zwart op wit

je tart het recht op dat

wat liefde heet

verward laat je mij achter

nu ik haar nog steeds

ver weg weet

 

wetgever – regelklever

heb je soms geen hart

je weet toch dat

als ware ik een vlieg

verdreven ben uit

eigen land en nu

nu slaap ik nog niet

 

 

Laantje 15-10-2019

 

 

( bij een afgewezen verzoek tot

gezinshereniging ) 

 

 

 

 

 

Economisch hoogtij

 

vroeg in dit jaar al heeft

het zomerhemd

geen kraag meer

het kleed wordt kleurig

najaarsgoed

 

gloedvol betoogt

de kim in 't kort

wat is geweest worden

de lange dagen opgeschort

in het watergraf van nimf

 

treed schemer eerder

in de dagen in wordt

tijd op trager leest geschoeid

en vertroeteld in

een ochtenddeken

 

bloeit midwinterfeest

langzaam op in de reclame

terwijl de bladeren vallen

maar toch blijft alles

bij het oude

 

de macht van de getallen

 

 

Laantje 13-10-2019

 

 

 

 

Zijn

 

ik masseerde haar

passeerde de pijn onderhuids

niet

 

tussen ons in valt geen

belichaamd woord terwijl ik

naast haar sta

 

er is geen haast

pijn is een wezensschap

van zijn

 

Laantje 01-10-2019

 

 

 

 

Tijdsbeeld

 

rendement

rendement

dat moet

dat moet

meer overvloed

meer overvloed

meer dan je bent

meer dan je bent

 

buit uit je tijd

buit uit

een bitcoin zus

een bitcoin zo

een snelle kus

hup in de flow

trap in dat gas

trap in dat gas

want snelheid went

zo ook een prent

 

ja rendement

waar je ook bent

wie je ook bent

wat je ook doet

het moet

het moet

en wie niet rent

ach wie niet rent

schiet zich in voet

in eigen voet

 

zo leven wij

zo leven wij

niet zij aan zij

niet zij aan zij

participatie

is slechts schijn

want mijn is mijn

en dijn is dijn

er tussen in

dat gaat niet

 

ach rendement

ach rendement

je kent

je ware aard niet

je overvoert

je overvoert

je schend

het ware mens zijn

je bent

een ploert

een mensvernieler

al zijn er velen

die nog knielen

 

Laantje 09-10-2019

 

 

 

 

 

Kunststreken

 

welke hand heeft zonder overdrijving

de wolken brandgeschilderd in

vlagen van verbazing

 

wie grillig als was ie onverschillig

de bomen ingetekend hier

aan de rand van 't bos

 

wie het strand geëtst dat op z'n verst

zich uitstrekt als de zee zich overgeeft

aan ebgetijde

 

welke hand of handen zijn daar toe in staat

het moet beide kunst of kunstenaars

geweest zijn met die verstande

 

dat gave gunst is

 

 

 

Laantje 08-08-2019

 

 

 

 

 

Op de camping

 

ze vallen samen met de wind

in honderdtallen uit de bomen

ze rollen blind over de golven

van het dak

op de dag en in de nacht

 

vallen

in onze ademloze slaap

in onze dagelijkse pose

in de stilte van ons beiden

hard en onverwachts verwacht

 

de eikels

 

 

Laantje 25-09-2019

 

 

 

 

Afscheid

 

zwaar geurt het maaisel

stijgt op als verwaaisel

in vluchtende wind

 

de zuchtende zomer

haakt af als een kind

zoals een moeder een

slaapliedje zingt

 

de zon gedraagt zich

als dromer tevoorschijn

vanachter de wolken

doch hoe later de avond

 

hoe schoner de pijn van

het gloeiende afscheid

welke een hemel ontstijgt

 

 

Laantje 03-09-2019

 

 

 

 

 

Zomertoneel

 

het riet buigt zich

als artiesten op de wind

van het applaus

 

de zomer last

een pauze in

bewolkt speelt met het licht

 

gewicht wordt in de

schaal gelegd als hemelsblauw

toneel wordt in 't vervolg

 

doch we wachten

lang of kort

totdat het doek valt

 

 

Laantje 20-09-2019

 

 

 

 

Dichtjaren

 

jaren heb ik al geroepen

aan de bron en bij de poort

er waren er die enkel groeten

er waren er die gingen voort

 

 

jaren heb ik steeds geroepen

de bron hij welde wel eens op

de poort scharnierde soms ten goede

en tijd hij vierde soms wat spot

 

de jaren dat ik heb geroepen

aan de taal een woord te dichten

kon de tijd het niet bevroeden

 

dat poëzie passie werd

maar alles wat ik heb geroepen

is hooguit door de taal gered

 

 

Laantje 25-09-2019

 

 

 

 

 

 

Ik ben – niet makkelijker

 

als je mij moet hebben

moet je mij hebben

 

zeg het dan

 

je behoeft niet te bidden

ik ben -

altijd

 

tijd is

geen geld – heeft

geen uur

geen minuut

geen seconde

 

als je mij moet hebben

echt noodzakelijk

moet je me hebben

 

kom dan als je hetzelf

niet kan

niet weet hoe te redden

 

mijn armen zijn

onmetelijk wijds

als mijn lengte

 

maar besef

je kan meer als je denkt

je bent –

altijd

 

 

Laantje 20-09-2019

 

 

 

 

 

 

Wandelaar(s)

 

er wordt hier veel gewandeld

vrij veel – uitgelaten

 

bijna alleen ik loop alleen

zonder aanspraak

 

ik absorbeer

wat van de stilte over is

 

het bankje wacht mij na

controle of het graspad

geheel groen is

 

zo schrijf ik naar me toe

en van me af

 

gaan er aan me voorbij

aangelijnd of los

 

afhankelijk van wie de baas is

uitgelijnd

 

 

Laantje 20-09-2019

 

 

 

 

 

Oude liefde

 

ik heb nog nooit zo

van je gehouden

als bij het ouder worden

 

nog nooit zoveel

te weinig liefde

aan de dag gelegd

 

ooit zal moeten blijken

ooit als dood

de hechte tijd zal klieven

 

hoeveel ik van je heb gehouden

maar blijf in hemelsnaam nog even

wordt eerst nog maar veel ouder

 

 

Laantje 13-09-2019

 

 

 

 

 

Voorbijgangers

 

ik zag ze gaan

beiden een stok om

stap voor stap te leunen

geluk ontdaan

van alle opsmuk

 

ik zag ze gaan

en iets frappeerde

het zal de eenvoud

zijn geweest

 

hoe zij probeerden

niet te steunen

hoe ze keken

naar elkaar

 

zij had misschien

voor ze vertrokken nog

door zijn dunne haar

gestreken

 

en hij misschien gevraagd

of ze de sleutels

niet vergeten was

opdat bij thuiskomst

 

hij haar uit haar jas

kon helpen

 

misschien

 

Laantje 15-09-2019

 

 

 

 

Doodsbericht

 

klokgelui verraad

gezien het tijdstip

een doodsbericht

 

een gezicht doemt op

mijn trui wordt

gladgetrokken ze

noemt me jongen

 

ik zwijg zoals

inmiddels ook de

klokken

 

het opgeroepen beeld

rijgt nog wat

bekende woorden

aan elkaar

 

ach dood het is

alsof je speelt

met die ik kende

 

 

Laantje 15-08-2019

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Op nul beginnen

 

het wonder

 

is niet zijn moeder die

te snel van zinnen roept

de wijn is bijna op

 

't zijn de

bedienden niet die

tot op het randje

water scheppen

in de vaten

 

niet hij die het eerste

proeft

roept

dat het een wonder gods is

 

het is het water niet

niet de wijn

 

dat alles is slechts

feestelijk

bijverschijnsel

dat er zijn mag

 

doch

het is de tijd Zijn tijd

buiten ons om

tijd die ongehoord

drie dagen slaat

 

zo buitelt het leven

tegendraads van ons

oud vertrouwde

overdadig

naar

waar niets meer is

dan leegte

 

op nul beginnen

weegt niet zwaarder

 

laantje 20-01-2019

 

bij Joh. 2 ( bruiloft te Kana)

Vrijheid

 

aan de wand

hangt een gezicht niet

ver van de zee

 

licht valt buiten de blik

van onbekende ogen een

open mind maant de geest

 

de lijn van stilte

te volgen naar de leegte

zo kan het zijn dat

 

de golvende kust

lustopwekkend

vrijheid verleent om

 

vrij te herscheppen

 

 

laantje 15-01-2019

Brug strubbelingen

 

je had vandaag vrij willen zijn maar

je staat voor de brug

je kan niet heen

je kan niet terug

je wacht

je hebt haast verbaast

je over de traagheid

 

je tijd raakt op

je weet hoe je baas is

je kan weer

je geeft gas

je leest de maximumsnelheid – niet

je kleeft bumper aan bumper

je weet een stumper voor

je

 

je foetert

je toetert

je komt te laat

je moet nog parkeren geen plek

je wordt gek

je had nog een appje gestuurd bij het wachten

je voegde een knipogend emjoi toe

je prikt onverbiddelijk de klok en

je baas hij tikt woest op

je schouder zegt – morgen kom

je op tijd het spijt

je maar

je weet al bij voorbaat hoe 't gaat – laat naar bed

je slaapt als een os vanwege de roes en zij

je geliefde zij is zo warm

je luistert naar haar 'brave borst' maar weer sta

je op en

je hoopt dat de brug open staat

je neemt snel een hap een slok en een pil want

je weet er is geen stok om de hond mee te slaan

 

je had vrij willen zijn ook vandaag en

je stelt

je uiteindelijk de vraag wat

je nu werkelijk kwelt

 

je weet het wel

 

 

laantje 24-01-2019

Dilemma

 

wat als vrijheid in

een thema moet gevangen

 

een tegenstrijdigheid

voorgelegd aan dichters

 

volgens schema een gedicht

zou het nog erger maken

 

dus laat mijn pen de vrije loop

schrijf naakte woorden bloot

 

in de kantlijn van het vel

ten overstaan van het dilemma

 

vrijheid

 

 

Laantje 09-01-2019