taal van verbeelding

  Dorpsdichterweetjes / 

  Maandgedichten ( in HvH )       

Er staat 

een nieuwe Dorpsdichtersactiviteit 

op stapel.

 

Meer weten? 

Klik in de bovenbalk de pagina

"Gouwepoëzie" aan.

 

 

 

Dorpsgedicht Oktober 2019

 

Wad een weekend

 

het was wad dat weekend

lang maar mooi

niet mooi omdat het lang was

maar mooi omdat

het was voordat het was

 

mooi om wat er maanden aan

voorafging

mooi omdat de tijd

daar niet tegen bestand was

mooi vanwege de vrijwilligheid

 

daarom werd dat weekend lang

 

er was veel te horen – zien

er was veel te doen

er was weinig wat niet was

er werd veel uitgekraamd

veel aangereikt om ook te doen

 

daarom was dat weekend lang

 

en zij was er en hij – ik ook

en jullie allemaal en

de taal was er de muziek

de verkoop het publiek

en waar nodig de techniek

 

het was een lang weekend

vanwege etcetera etcetera etcetera

te lang voor dit gedicht want

dat moet nu eenmaal passen in

het kader van deze krant

 

 

Laantje 18-09-2019

 

n.a.v. 3 daags festival WadCultureel 2019

 

 

 

 

 

Dorpsgedicht September 2019

 

Het dorp op z'n kop

 

acht rondes waren het

het werk aan de rotonden

een klus niet niets

voor voetganger en fiets

het werd een lange sessie

 

rechts rijden omgeleid naar links

als was het een politieke kwestie

hoe komt men toch bij 't Gouweplein

begon de middenstand te mauwen

het dorp in zijn geheel ontwricht

als een gedicht dat weer niet rijmt

 

maar het is gefikst we rijden weer

als een autist onze bekende rondjes

wat het gekost heeft deert ons niet

maar als ik nu op zo'n rotonde fiets

auto's plots af zie remmen

 

ben ik geneigd te denken

dat kan wel eens gaan botsen

 

Laantje 29-08-2019

 

 

 

 

 

 

Maand/dorpsgedicht Augustus 2019;

 

 

Nieuw Syrië

 

dit land

dit vader – moederland

mijn land – weggevaagd

land van verwanten

geboortegrond

mijn wieg stond er

ongevraagd

 

dit land

mij lief

het is verwond geraakt

dwars door het hart geschoten

alsof het zachte steen was

tranendik beton

 

het doet de tanden knarsen

veroorzaakt brok in keel

dit land mijn land

god geeft er geen acte de precense

wie zegt me

mijn part in wartaal

waar onze kansen liggen

nu toekomst slechts een

vondst lijkt van de tijd

en in een tentenkamp

verdwaald

 

Laantje 12 -07-2019

 

 

Bij een kunstwerk van Syrisch kunstenaar

Ismat Mahmoud ontmoet op een bijeenkomst van

vluchtelingenwerk Waddinxveen

 

Onderstaand gedicht is voorgedragen voorafgaand aan de raadsvergadering van 10 juli 2019

 

Mijn dorp

 

van jongsaf aan

is dit mijn dorp ik

heb het op zien groeien

de koeien in de wijde wei

de akkers groen en korenblij

het was er rustig

ik gelukkig maar

dit dorp het dijde uit van

slungelachtig naar gezet

werd anders van karakter

 

dit dorp – mijn dorp

er werd gesloopt – gebouwd

ben er getrouwd in het oud

maar statig huis van de gemeente

gelegen langs de Gouwe doch

 

wie koopt daar nog wat voor nu

door geldgebrek

tijdens economisch hoogtij notabene

men de zorg aan jeugd niet meer

kan lenigen – ach toch dit dorp

zouden zijn genen aangetast zijn

 

dit dorp – mijn dorp waar

het nieuwe huis van de gemeente

voor tonnen is verbouwd

ach waren het maar regentonnen om

het lekkend water op te vangen

dit huis het huis van de gemeente

wanneer er regen op de koepels druist

verstaat men niet de ander dat zal

toch niet symbolisch zijn bedoeld

 

dit dorp – mijn dorp waar

dorpsbegroting gaten trekt in het

maatschappelijk domein

zijn huid hoe hachelijk en duur

verkoopt aan 't kapitaal dat

bio logisch hout verstookt waarin

het stikt van de subsidies

ja zo geschiedde -

 

dit dorp – mijn dorp

en dat van vele anderen

ik woon er zeer waarschijnlijk

tot aan mijn laatste ademtocht

waarbij ik terugkeer tot het stof

om er opnieuw te aarden doch

het zou toch al te pijnlijk zijn

als dit leven door wat of wie dan ook

niet op zijn juiste waarde wordt geschat

 

Laantje 23-06-2019

 

 

 

 

Maandgedicht juni 2019

 

 

 

Even maar

 

we brengen het ieder jaar opnieuw

te berde dat verachtelijke

derde Rijk van toen

we gedenken het even dichterbij

 

de gesneuvelden

zij die verhongerden

verraden zijn of raadsel bleven

we gedenken ze even dichterbij

 

al die bommen al die kogels

al die inhumane slagen twee trage

minuten vragen ons om stil te zijn

hier waar steenkoud een naald

 

prikkelend naar hemel wijst

schuldige of redder een vraag

waarop het antwoord zwijgt

zolang de vrijheid ons verblindt

 

vrede niet in onszelf begint

 

 

laantje

 

mei 2019

(bij de dodenherdenking op 4 mei)

 

 

 

Best een beetje trots op hier als dorpsdichter aan mee te hebben mogen werken.

Onder het artikel lees je het gehele gedicht.

 

 

 

Waddinxveen - Het vernieuwde Stationsplein in Waddinxveen is maandagmiddag 8 april officieel geopend. En met de herinrichting zijn ook 'de reizigers' weer teruggeplaatst; dat wil zeggen twee van de drie. De derde is na diefstal nooit meer teruggevonden. Om de bronzen beeldengroep 'Wachtende reizigers' van wijlen kunstenaar Willem G. van de Hulst weer enigszins compleet te maken, werd ter vervanging van het derde beeld een plaquette geplaatst door de wethouders Kirsten Schippers en Hannie van der Wal met daarop een gedicht van dorpsdichter Piet Hardendood.

' s Nachts losgerukt uit de verbeelding, keerde je nooit meer terug'; zo klinkt de eerste zin van het gedicht van de dorpsdichter. Het verwijst naar de diefstal in het jaar 2015. De nu 17-jarige Cune Bergman was er min of meer getuige van. Ze kwam terug van een feestje en zag een paar mensen in de weer met de beelden. Ze waarschuwden haar ouders en die belden vervolgens de politie. Twee reizigers wisten hierdoor te ontsnappen aan het boevengilde al raakten ze wel beschadigd, één reiziger werd buitgemaakt. Hardendood droeg zijn gedicht voor, maar moest zo nu en dan even stoppen vanwege het geluid van een passerende trein.

 

Wachtende reizigers

 

's nachts losgerukt uit de verbeelding

keerde je nooit meer terug

zelfs geen gerucht wees ons een spoor

 

trok jouw teloorgang een bange wissel

op het beeld waar wij voor stonden

voelt bronzen jas zo zwaar als dieplood

 

kom dichter schrijf ons lichter verbeeldt

in leesbaar handschrift hem die

tegen wil en dank is afgereisd

naar een bestemming onbekend

 

kom dichter schrijf

zet het ontbrekend deel van ons

weer op de rails

 

 

Laantje april 2019

Piet Hardendood

 

 

 

 

 

 

De straat van toen

 

nu ik er ben

ben ik niet in wat was

 

de buurt

de straat van toen

lijkt

zonder hart

zonder hen

 

ik ben er

ouder nu

 

het was mijn jeugd die

woonde op de straat

in poortjes achteraf

op grondgebied

gepikt

van vriendjes

 

de lege lucht van nu

hing vol met

zelfgemaakte vliegers de

wind geraakte blijkbaar

uit een andere hoek

 

de melkboer

de kolenboer

de bakker

de kruidenier

de groenteman

de voddenboer

de scharensliep

niet één heb ik gezien

 

alsof ze zich elders

verzameld hebben

 

het straatbeeld ligt

erbij alsof ik

er nooit gewoond heb

 

 

Laantje 25-03-2019

 

betreft; de Meidoornstraat/Sniepwijk

waar ik een groot deel van mijn jeugd doorbracht.

 

 

 

 

Massa's energie

 

duurzaamheid

mode trefwoord in

de media dat scoort

 

de eeuw

hiervoor had gas

overenthousiast

vlam gevat

 

maar nu

nu het als het ware

menstrueert

op het randje

van de overgang

 

zoekt politiek

nog een verband

dat past bij de

transitie

 

biomassa centrales

gepland in landelijk

gebied lijkt

op een politieke

blunder nu

filterdunne fijnstof

stof geeft tot

protesten waarbij

de vraag opkomt

of het milieu

ten lange leste

daar vriend'lijker

van wordt

 

doch

in een dorpsgebied

waar nog veel groen

gespot wordt

biedt het – natuurlijk -

kansen maar

 

rijst hier de vraag

wie er dan

werkelijk gezond

en warmpjes bij zal

zitten

 

 

laantje 20-02-2019

 

 

 

 

Winkelwagen(s)

 

ze staan daar

naast elkaar

in het winkelcentrum

 

twee maal twee rijen dik

eenmaal twee van de collega

eenmaal twee van concurrent

en andersom

één rij van de tweemaal twee

altijd langer

 

eenmaal boven aangekomen

doet een lijstje

armen boven je bewegen

handen pakken van alles

soms de leegte

 

meer dan broodnodig word je

gevuld

onderop is er zonodig ruimte

voor het desgewenste krat

 

bij de kassa wordt afgerekend

en soms zelfs

het geduld nog ingepakt

afhankelijk van de gekozen rij

 

dan word je voor even

achter een auto geparkeerd

verlost van

het zwanger van de welvaart

 

weer teruggebracht naar

de rijen tweemaal twee

vraag ik me af

waarom toch is steeds één rij

van de tweemaal twee

 

altijd langer

 

 

Laantje 23-06-2018

 

( situatie W.C. Gouweplein Waddinxveen )

 

 

 

 

 

Gelukkig Nieuwjaar

 

het ligt opnieuw achter ons

het oude jaar

het is geschiedenis geworden

het miste geen seconde

het heeft soms wonden opgelopen

het heeft ze ook geheeld

het nieuwe werd

 

zoals gewoonlijk

knallend en vervuilend ingeluid

vertikte de tijd te wachten

op het wensen van geluk

sloop snel en druk het jaar weer binnen

alsof het bezinnen wil voorkomen

want stel je voor

 

geen allesoverheersend rendement

geen gewiekst politiek statement

geen vlucht maar thuiskomst

geen discriminatie

geen ongelukkige relatie

geen blind geloof

geen Oost Indisch doof

geen salariskloof

geen dorp uitgerookt

geen opgestookte massa

geen overmatig rinkelende kassa

geen uiteindelijke lege dop

geen zogenaamde gunst

geen linke kunstjes flikken

geen overbodige protesten

geen smoes om 't vege lijf te redden

geen hollen – vliegen – rennen

geen noem maar op

 

wel als 't even kan ons nestelen

in ruimte van de tijd

waar omdenken ons het beste wenst

 

 

laantje 01-01-2019

 

 

 

 

 

 

 

Intocht

 

Sint afgemeerd aan kade

van Waddinxveense Nesse

waar in het kader van

wat klein geluk kinderen

onschuldig wachten

volwassenen van gedachten

wisselen

 

over wat in opspraak

is geraakt over wat men

ervan maakt 't feest van de

bisschop op zijn paard en

Pieten die cadeautjes geven

voor 't eerst begroet door

Evert Jan als eerste burger

en zonder protesten

voor of tegen

 

nu het dan toch daar over

gaat heb ik als DichtPiet wel

een geste want alle ruimte

tussen zwart en wit daagt uit

tot compromisssen en begrip

omdat geen enkele kleur

gemist kan worden

maar 't was net ofdat men

dat hier al die tijd al wist

 

 

Laantje 24-11-2018

 

Kennismaking

 

dit dorp

het heeft geen dichter nodig

werd onlangs in een twitter

nog gezegd en

waarom zou het zwichten

voor zijn woorden – immers

 

dit dorp geworden uit het veen

gelegen op een steenworp

afstand van de grote steden

heeft heden zo zijn eigen taal

recht toe recht aan zoals het

op neer gaan van de brug

 

dit dorp waar tot voor kort

god en politiek zich konden vinden

in het ene woord recht nu zijn rug

steekt borst vooruit

om door te dringen naar de

oneindigheid van nieuwe tijd

 

dit dorp heeft volgens vorige

burgervaders geen eigen identiteit

al doet de ongerustheid over

biomassa anders raden want

dit riekt of het nu stinkt of niet

naar ware eensgezindheid

 

doch dit dorp het heeft geen

dichter nodig – dit Waddinxveen dat

als een parel aan de Gouwe schittert

rijmt als het ware op zichzelf

nu het bestuur – hoe democratisch -

de burger vraagt om mee te praten

 

nee wat moet je met zo iemand

die met zijn potlood scherp geslepen

het dorpse wel en wee beschrijft

over wat er zich zoal afspeelt

misschien wel danig overdrijven zal

het is tenslotte een poëet

 

 

Laantje 29 -10 -2018

Piet Hardendood

 

 

 

Dorpsdichter

 

Waddinxveen - Waddinxveen is een dorpsdichter rijker. Piet Hardendood is donderdag 13 september uitgeroepen tot 'dorpsdichter van Waddinxveen'.

Tijdens een bijeenkomst van de Dichters op Donderdag in Gouda, waar Piet Hardendood werd gevraagd een bijdrage te leveren aan de avond, werd hij tot zijn eigen grote verrassing aan het einde van de avond uitgeroepen tot dorpsdichter van Waddinxveen.

 

Piet Hardendood kreeg in het bijzijn van tientallen collega's en publiek uit handen van Chris Bellekom (één van de oranisatoren van Dichters op Donderdag) een ganzenveer overhandigd, een symbolisch gebaar.

 

Hardendood heeft als opdracht mee gekregen om over twee jaar onder de dichters van Waddinxveen een opvolger te zoeken. In navolging van het stadsdichtersschap in Gouda is 'de eerste dorpsdichter van Waddinxveen' een erebaan die op eigen wijze ingevuld kan worden. Piet Hardendood is al vele jaren actief in literair Waddinxveen en omgeving en is beheerder en oprichter van zowel de dichterskring (opgezet in 2011) als het gedichten-atelier. 
Zie voor meer informatie: www.gedichten-atelier.net en www.dichterskring.nl

 

 

           Werken in opdracht             

 

Afscheid

 

schrijnend is het

 

schrijnend om wat na jaren

weer gevonden is

moet losgelaten

 

schrijnend

 

nu adem is gestokt van hem

die zeer bekwaam en zo perfect

bereid was het lieve leven van de ander

 

echt naar een hoger plan te tillen

omdat hij wist dat het

de wereld mooier kleuren zou

 

schrijnend is het

 

nu zijn humor geen deuren meer

zal openen tenzij nog onverwacht

een god goedkeurend en goedlachs is

 

schrijnend

 

nu hij het groen niet meer zal zien

de zomerbloemen en de zon die hij

wilde weten vanwege de panelen

 

en vogels trots pikkend in de tuin

op vetbollen van pret - of herfst

die met een schuin oog ons de winter lonkt

 

schrijnend is het

 

te zien

dat pure eenvoud die hij liefhad

het moet verduren in het graf

 

schrijnend

 

te weten dat een mens

van vlees en bloed

niet meer ontmoet het leven 

-----------------------------------------------

Bovenstaand gedicht is een voorbeeld van een in opdracht geschreven gedicht bij overlijden.

Ook bij  andere gelegenheden waar bij te denken valt aan jubilea etc. behoort dit tot de mogelijkheden.

 

Bij interesse kunt u contact met mij opnemen.

 

 

 

                 Activiteiten                         

 

Het moet ergens beginnen

 

de lijnen ze staan er al

kom

schrijf

 

schrijf neer

wat te binnen schiet

’t papier wacht

zwart op wit

 

je weet niets

 

zeg je

 

schrijf dat dan

dat je ’t niet weet

 

en geniet

van tijd

bij de vleet

en het licht dat jou ziet

zitten

in de morgen

 

de morgen

die nog vrijt

met contouren van

een donkere nacht

 

je de mond

probeert te snoeren

 

maar zie nou

jij schrijft

verdicht

zonder te weten

 

vlijt

is ondergeschikt

 

zomaar enkele zinnen

want ergens

ergens toch

moet het beginnen

 

              Workshops                     

 

De Workshop “ Poëzie leren schrijven op de rand van een servet ”

 

is er op gericht cursisten bekend te maken met de taal van poëzie en hen

te enthousiasmeren deze kunst zelf onder woorden te brengen.

 

Deze workshop bestaat uit vijf lesavonden waarin les voor les daadwerkelijk gewerkt

zal worden aan het inzichtelijke maken van de wijze waarop je een gedicht kan schrijven.

Dit met een accent op de creativiteits ontwikkeling van iedere deelnemer persoonlijk.

 

Voor deze workshop is het niet echt noodzakelijk foutloos Nederlands te kennen, maar enig

gevoel voor taal zinsopbouw etcetera is uiteraard een pre.

De workshop zit vol met vele bruikbare schrijftips deze zullen tijdens de gehele sessie dienen als leidraad.

 

De workshops zijn ook geschikt voor persoonlijke begeleiding en kunnen eventueel ook digitaal/schriftelijk

worden gegeven.

Bij interesse kunt u hieronder contact opnemen voor meer informatie.

 

N.B. De workshops kunnen eveneens afgestemd worden op de wensen van bijvoorbeeld; Rouwverwerkingsgroepen, Mantelzorggroepen etc.

 

Reacties / Deze worden niet zichtbaar.De communicatie verloopt per mail.

via de mail

Doorzoek de website

Contact

Gedichten - atelier 0641459847

Nieuwste gedichten

 

Wetticisme ( voor een vriend )

 

wetgever – regelklever

jij met je kokervisie

zet zelfs geen joker in

geen uitzondering

op regel tenzij het

jou van pas komt

 

wetgever – regelklever

zwart op wit

je tart het recht op dat

wat liefde heet

verward laat je mij achter

nu ik haar nog steeds

ver weg weet

 

wetgever – regelklever

heb je soms geen hart

je weet toch dat

als ware ik een vlieg

verdreven ben uit

eigen land en nu

nu slaap ik nog niet

 

 

Laantje 15-10-2019

 

 

( bij een afgewezen verzoek tot

gezinshereniging ) 

 

 

 

 

 

Economisch hoogtij

 

vroeg in dit jaar al heeft

het zomerhemd

geen kraag meer

het kleed wordt kleurig

najaarsgoed

 

gloedvol betoogt

de kim in 't kort

wat is geweest worden

de lange dagen opgeschort

in het watergraf van nimf

 

treed schemer eerder

in de dagen in wordt

tijd op trager leest geschoeid

en vertroeteld in

een ochtenddeken

 

bloeit midwinterfeest

langzaam op in de reclame

terwijl de bladeren vallen

maar toch blijft alles

bij het oude

 

de macht van de getallen

 

 

Laantje 13-10-2019

 

 

 

 

Zijn

 

ik masseerde haar

passeerde de pijn onderhuids

niet

 

tussen ons in valt geen

belichaamd woord terwijl ik

naast haar sta

 

er is geen haast

pijn is een wezensschap

van zijn

 

Laantje 01-10-2019

 

 

 

 

Tijdsbeeld

 

rendement

rendement

dat moet

dat moet

meer overvloed

meer overvloed

meer dan je bent

meer dan je bent

 

buit uit je tijd

buit uit

een bitcoin zus

een bitcoin zo

een snelle kus

hup in de flow

trap in dat gas

trap in dat gas

want snelheid went

zo ook een prent

 

ja rendement

waar je ook bent

wie je ook bent

wat je ook doet

het moet

het moet

en wie niet rent

ach wie niet rent

schiet zich in voet

in eigen voet

 

zo leven wij

zo leven wij

niet zij aan zij

niet zij aan zij

participatie

is slechts schijn

want mijn is mijn

en dijn is dijn

er tussen in

dat gaat niet

 

ach rendement

ach rendement

je kent

je ware aard niet

je overvoert

je overvoert

je schend

het ware mens zijn

je bent

een ploert

een mensvernieler

al zijn er velen

die nog knielen

 

Laantje 09-10-2019

 

 

 

 

 

Kunststreken

 

welke hand heeft zonder overdrijving

de wolken brandgeschilderd in

vlagen van verbazing

 

wie grillig als was ie onverschillig

de bomen ingetekend hier

aan de rand van 't bos

 

wie het strand geëtst dat op z'n verst

zich uitstrekt als de zee zich overgeeft

aan ebgetijde

 

welke hand of handen zijn daar toe in staat

het moet beide kunst of kunstenaars

geweest zijn met die verstande

 

dat gave gunst is

 

 

 

Laantje 08-08-2019

 

 

 

 

 

Op de camping

 

ze vallen samen met de wind

in honderdtallen uit de bomen

ze rollen blind over de golven

van het dak

op de dag en in de nacht

 

vallen

in onze ademloze slaap

in onze dagelijkse pose

in de stilte van ons beiden

hard en onverwachts verwacht

 

de eikels

 

 

Laantje 25-09-2019

 

 

 

 

Afscheid

 

zwaar geurt het maaisel

stijgt op als verwaaisel

in vluchtende wind

 

de zuchtende zomer

haakt af als een kind

zoals een moeder een

slaapliedje zingt

 

de zon gedraagt zich

als dromer tevoorschijn

vanachter de wolken

doch hoe later de avond

 

hoe schoner de pijn van

het gloeiende afscheid

welke een hemel ontstijgt

 

 

Laantje 03-09-2019

 

 

 

 

 

Zomertoneel

 

het riet buigt zich

als artiesten op de wind

van het applaus

 

de zomer last

een pauze in

bewolkt speelt met het licht

 

gewicht wordt in de

schaal gelegd als hemelsblauw

toneel wordt in 't vervolg

 

doch we wachten

lang of kort

totdat het doek valt

 

 

Laantje 20-09-2019

 

 

 

 

Dichtjaren

 

jaren heb ik al geroepen

aan de bron en bij de poort

er waren er die enkel groeten

er waren er die gingen voort

 

 

jaren heb ik steeds geroepen

de bron hij welde wel eens op

de poort scharnierde soms ten goede

en tijd hij vierde soms wat spot

 

de jaren dat ik heb geroepen

aan de taal een woord te dichten

kon de tijd het niet bevroeden

 

dat poëzie passie werd

maar alles wat ik heb geroepen

is hooguit door de taal gered

 

 

Laantje 25-09-2019

 

 

 

 

 

 

Ik ben – niet makkelijker

 

als je mij moet hebben

moet je mij hebben

 

zeg het dan

 

je behoeft niet te bidden

ik ben -

altijd

 

tijd is

geen geld – heeft

geen uur

geen minuut

geen seconde

 

als je mij moet hebben

echt noodzakelijk

moet je me hebben

 

kom dan als je hetzelf

niet kan

niet weet hoe te redden

 

mijn armen zijn

onmetelijk wijds

als mijn lengte

 

maar besef

je kan meer als je denkt

je bent –

altijd

 

 

Laantje 20-09-2019

 

 

 

 

 

 

Wandelaar(s)

 

er wordt hier veel gewandeld

vrij veel – uitgelaten

 

bijna alleen ik loop alleen

zonder aanspraak

 

ik absorbeer

wat van de stilte over is

 

het bankje wacht mij na

controle of het graspad

geheel groen is

 

zo schrijf ik naar me toe

en van me af

 

gaan er aan me voorbij

aangelijnd of los

 

afhankelijk van wie de baas is

uitgelijnd

 

 

Laantje 20-09-2019

 

 

 

 

 

Oude liefde

 

ik heb nog nooit zo

van je gehouden

als bij het ouder worden

 

nog nooit zoveel

te weinig liefde

aan de dag gelegd

 

ooit zal moeten blijken

ooit als dood

de hechte tijd zal klieven

 

hoeveel ik van je heb gehouden

maar blijf in hemelsnaam nog even

wordt eerst nog maar veel ouder

 

 

Laantje 13-09-2019

 

 

 

 

 

Voorbijgangers

 

ik zag ze gaan

beiden een stok om

stap voor stap te leunen

geluk ontdaan

van alle opsmuk

 

ik zag ze gaan

en iets frappeerde

het zal de eenvoud

zijn geweest

 

hoe zij probeerden

niet te steunen

hoe ze keken

naar elkaar

 

zij had misschien

voor ze vertrokken nog

door zijn dunne haar

gestreken

 

en hij misschien gevraagd

of ze de sleutels

niet vergeten was

opdat bij thuiskomst

 

hij haar uit haar jas

kon helpen

 

misschien

 

Laantje 15-09-2019

 

 

 

 

Doodsbericht

 

klokgelui verraad

gezien het tijdstip

een doodsbericht

 

een gezicht doemt op

mijn trui wordt

gladgetrokken ze

noemt me jongen

 

ik zwijg zoals

inmiddels ook de

klokken

 

het opgeroepen beeld

rijgt nog wat

bekende woorden

aan elkaar

 

ach dood het is

alsof je speelt

met die ik kende

 

 

Laantje 15-08-2019

 

 

 

 

Hype

 

Jan zo talentvol

doodgeschoten

een toekomst open

neergehaald

 

het mediatheater

verheft het met

een enkele klik tot

een gelikt

spektakelstuk

 

wordt plaats delict

een bloemgebed

een kaarsjesplek

kort vraaggesprek

met god

 

en Jan publiekelijk

een dode Don Quichot

de dader schoft een

ziekelijk persoon

te vroeg ontslagen

 

persoonsgebonden rouw

sneeuwt onder

in de emotievloed van massa

maar het moet zo'n stoet

 

het moet

want deze tijd die deint

op vluchtigheden

vraagt steeds opnieuw om

hypeverschijnselen

 

 

Laantje 22-08-2019

 

 

 

 

 

Je weet toch wat een huis is

 

fundering

kozijnen

ramen

deuren

steen

 

steen voor steen hard

tot aan het dak de

keerkring van gebed

uitgesproken bij springtij

onder het licht van

een leeslamp

met ogen dicht want

 

je weet toch wat een huis is

 

geschikt om in te leven

ook al is het jouw smaak niet

ook al waakt de hond niet

is de poes al dood voor ie

binnen was

 

een huis is een omtrek

een schuilplaats

om te leven de zinderende zon

om te sterven de kletterende regen

plek om bloed op de deurposten

te verven

 

dan gaat de duivel voorbij

 

dat is een huis

 

 

Laantje 31-08-2019

 

 

 

 

 

Laat de nacht nacht zijn

 

je moet je 's nachts niet haasten

om het licht aan te steken de

bladeren van bomen slapen toch nog

en op het kussen van je liefste liggen

lippen lispelend te dromen

 

je moet je 's nachts niet haasten

om het licht want wat duister is

heeft behoefte aan ontkomen en

de vloed trekt zich naar gewoonte

als van zelve terug

 

je moet je 's nachts niet haasten

want de gekte van de dag

begint al dik voor elven en

je weet licht is alleen maar licht

als het zich in jou ontsteekt

 

 

Laantje 28-08-2019

 

 

 

 

Wij en de woorden

 

je valt stralend tussen bomen

op het blad van de taal

het verhaal gaat dat het

ook toen zo begon

 

voor het eerst stonden we

wonderwel op twee benen

het was het teerste moment

van ons leven

 

doch we raakten de tijd aan

konden niet wachten

we schraapten en lachten

het kon maar niet op – maar

 

nu loost de avond het licht

hier in het Brabantse bos

schroeit de aarde tot korst

in het Amazonegebied

 

wat toch

is de waarde geweest

van die eerste taal

op het blad

 

Laantje 26-08-2019

 

 

 

 

 

Onafscheidelijk

 

we zijn

samen op pad gegaan

jij en ik

ik en jij

 

lang geleden al

 

gelachen hebben we

gehuild

gevloekt

gebeden maar

 

het is alsof

er steeds meer sprake is

van wegen die scheiden

 

vroeger tijden

wat waren we klein

toen jij al wat gedragen kon

droeg

 

ik maar bleef vragen

is het genoeg maar

jij draafde door

volgde ik hijgend je spoor

totdat

 

er dagen ontstonden dat

jij en ik

ik en jij

alleen in verwarring

elkaar nog maar vonden

ver van de bron

toen

 

toen kwam het moment

dat ik

door het licht

lichter geworden

alleen verder ging

jij

 

jij kon zo dacht je

niet mee

 

vanwege liefde

heb ik nog even gewacht

doch

waar ik nu ben

ben jij ook

 

maar dat besef je nog niet

 

Laantje 23-08-2019

 

 

 

 

 

Over liefde gesproken

 

liefde en nacht

zij vormen een tweespraak

voor het naakt

dat onder lakens wacht

op uiting

 

doch kozend blijven

woorden achter bij

het wonderlijk gevoel

dat duiding niet per se

behoeft om

 

te weten dat

houden van is

als een stoel waarin

je altijd mag gaan

zitten

 

 

 

Laantje 15-08-2019

 

 

 

 

 

 

Hekel

 

  1. op wiens kussen slaap ik

  2. uit wiens mond sijpelt het speeksel

 

het is niet zo vreemd als het lijkt – de vragen

gezien mijn hekel aan vanzelfsprekendheid

roepen vragen eerder wedervragen op

 

bij 1. is er iets mijn eigendom of is het gave

bij 2. wie is wie - hij – zij – wij samen of

zijn we allen uit één geschapen tot

Adam – mens - om mens te zijn

 

ik vraag het maar

 

 

Laantje 28-04-2019

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Op nul beginnen

 

het wonder

 

is niet zijn moeder die

te snel van zinnen roept

de wijn is bijna op

 

't zijn de

bedienden niet die

tot op het randje

water scheppen

in de vaten

 

niet hij die het eerste

proeft

roept

dat het een wonder gods is

 

het is het water niet

niet de wijn

 

dat alles is slechts

feestelijk

bijverschijnsel

dat er zijn mag

 

doch

het is de tijd Zijn tijd

buiten ons om

tijd die ongehoord

drie dagen slaat

 

zo buitelt het leven

tegendraads van ons

oud vertrouwde

overdadig

naar

waar niets meer is

dan leegte

 

op nul beginnen

weegt niet zwaarder

 

laantje 20-01-2019

 

bij Joh. 2 ( bruiloft te Kana)

Vrijheid

 

aan de wand

hangt een gezicht niet

ver van de zee

 

licht valt buiten de blik

van onbekende ogen een

open mind maant de geest

 

de lijn van stilte

te volgen naar de leegte

zo kan het zijn dat

 

de golvende kust

lustopwekkend

vrijheid verleent om

 

vrij te herscheppen

 

 

laantje 15-01-2019

Brug strubbelingen

 

je had vandaag vrij willen zijn maar

je staat voor de brug

je kan niet heen

je kan niet terug

je wacht

je hebt haast verbaast

je over de traagheid

 

je tijd raakt op

je weet hoe je baas is

je kan weer

je geeft gas

je leest de maximumsnelheid – niet

je kleeft bumper aan bumper

je weet een stumper voor

je

 

je foetert

je toetert

je komt te laat

je moet nog parkeren geen plek

je wordt gek

je had nog een appje gestuurd bij het wachten

je voegde een knipogend emjoi toe

je prikt onverbiddelijk de klok en

je baas hij tikt woest op

je schouder zegt – morgen kom

je op tijd het spijt

je maar

je weet al bij voorbaat hoe 't gaat – laat naar bed

je slaapt als een os vanwege de roes en zij

je geliefde zij is zo warm

je luistert naar haar 'brave borst' maar weer sta

je op en

je hoopt dat de brug open staat

je neemt snel een hap een slok en een pil want

je weet er is geen stok om de hond mee te slaan

 

je had vrij willen zijn ook vandaag en

je stelt

je uiteindelijk de vraag wat

je nu werkelijk kwelt

 

je weet het wel

 

 

laantje 24-01-2019

Dilemma

 

wat als vrijheid in

een thema moet gevangen

 

een tegenstrijdigheid

voorgelegd aan dichters

 

volgens schema een gedicht

zou het nog erger maken

 

dus laat mijn pen de vrije loop

schrijf naakte woorden bloot

 

in de kantlijn van het vel

ten overstaan van het dilemma

 

vrijheid

 

 

Laantje 09-01-2019