taal van verbeelding

  Dorpsdichterweetjes          

 

 

Piet Hardendood / Laantje is geselecteerd voor Avond van de Zuid-Hollandse Poëzie

 

hij en andere dichters geven op 17 november een voordracht tijdens de Avond van de Zuid-Hollandse Poëzie in Theater 't Web in Bleiswijk. Tijdens deze avond treden alle stads- en streekdichters van de provincie op. Ook de Provinciedichter Etwin Grootscholten en niemand minder dan de Dichter des Vaderlands, Ester Naomi Perquin, geven acte de présence.

 

De deuren van Theater ’t Web gaan tijdens de eerste Avond van de Zuid-Hollandse Poëzie op 17 november om 18.00 uur open. Vanaf 18.30 uur zijn er voordrachten van de verschillende dichters. Tijdens de tweede helft van de avond, vanaf 20.30 uur, staan onder meer ook Commissaris van Koning Jaap Smit en singer-songwriter Tom Vrolijk op het podium. De presentatie is in handen van Manuela Bijl. De Avond van de Zuid-Hollandse Poëzie wordt ondersteund door Verstegen Spices & Sauces, de provincie Zuid-Holland en Bibliotheek Oostland.

Bezoekers krijgen een gratis ‘walking dinner’ aangeboden door Verstegen Spices & Sauces en dochteronderneming Swirling Spoons. Verstegen Spices & Sauces werd in 1886 opgericht en is een toonaangevende fabrikant van kruiden- en specerijenmengsels, sauzen en marinades. Het bedrijf zet zich steeds meer in voor een betere wereld, onder meer door toeleveranciers – die vaak in arme landen zijn gevestigd – een goede prijs te bieden.

Programma en voorverkoop

De Avond van de Zuid-Hollandse Poëzie vindt op 17 november plaats in Theater ’t Web in Bleiswijk. Deuren gaan open om 18.00 uur, en vanaf 18.30 treden Zuid-Hollandse stadsdichters op. Kaarten kosten €15 per stuk (inclusief walking dinner) en zijn alleen online te koop.

Meer info en kaartverkoop: https://www.theatertweb.nl/programmering/avond-van-de-zuid-hollandse-poezie/.

 

 

 

Dorpsdichter

 

Waddinxveen - Waddinxveen is een dorpsdichter rijker. Piet Hardendood is donderdag 13 september uitgeroepen tot 'dorpsdichter van Waddinxveen'.

Tijdens een bijeenkomst van de Dichters op Donderdag in Gouda, waar Piet Hardendood werd gevraagd een bijdrage te leveren aan de avond, werd hij tot zijn eigen grote verrassing aan het einde van de avond uitgeroepen tot dorpsdichter van Waddinxveen.

 

Piet Hardendood kreeg in het bijzijn van tientallen collega's en publiek uit handen van Chris Bellekom (één van de oranisatoren van Dichters op Donderdag) een ganzenveer overhandigd, een symbolisch gebaar.

 

Hardendood heeft als opdracht mee gekregen om over twee jaar onder de dichters van Waddinxveen een opvolger te zoeken. In navolging van het stadsdichtersschap in Gouda is 'de eerste dorpsdichter van Waddinxveen' een erebaan die op eigen wijze ingevuld kan worden. Piet Hardendood is al vele jaren actief in literair Waddinxveen en omgeving en is beheerder en oprichter van zowel de dichterskring (opgezet in 2011) als het gedichten-atelier. 
Zie voor meer informatie: www.gedichten-atelier.net en www.dichterskring.nl

 

 

           Werken in opdracht             

 

Afscheid

 

schrijnend is het

 

schrijnend om wat na jaren

weer gevonden is

moet losgelaten

 

schrijnend

 

nu adem is gestokt van hem

die zeer bekwaam en zo perfect

bereid was het lieve leven van de ander

 

echt naar een hoger plan te tillen

omdat hij wist dat het

de wereld mooier kleuren zou

 

schrijnend is het

 

nu zijn humor geen deuren meer

zal openen tenzij nog onverwacht

een god goedkeurend en goedlachs is

 

schrijnend

 

nu hij het groen niet meer zal zien

de zomerbloemen en de zon die hij

wilde weten vanwege de panelen

 

en vogels trots pikkend in de tuin

op vetbollen van pret - of herfst

die met een schuin oog ons de winter lonkt

 

schrijnend is het

 

te zien

dat pure eenvoud die hij liefhad

het moet verduren in het graf

 

schrijnend

 

te weten dat een mens

van vlees en bloed

niet meer ontmoet het leven 

-----------------------------------------------

Bovenstaand gedicht is een voorbeeld van een in opdracht geschreven gedicht bij overlijden.

Ook bij  andere gelegenheden waar bij te denken valt aan jubilea etc. behoort dit tot de mogelijkheden.

 

Bij interesse kunt u contact met mij opnemen.

 

 

 

Woord schept beeld en het beeld Woord

Welkom op Gedichten-Atelier  

 
 
Op al het hier getoonde is het auteursrecht van toepassing!
 
 
 
 

                 Activiteiten                         

 

Het moet ergens beginnen

 

de lijnen ze staan er al

kom

schrijf

 

schrijf neer

wat te binnen schiet

’t papier wacht

zwart op wit

 

je weet niets

 

zeg je

 

schrijf dat dan

dat je ’t niet weet

 

en geniet

van tijd

bij de vleet

en het licht dat jou ziet

zitten

in de morgen

 

de morgen

die nog vrijt

met contouren van

een donkere nacht

 

je de mond

probeert te snoeren

 

maar zie nou

jij schrijft

verdicht

zonder te weten

 

vlijt

is ondergeschikt

 

zomaar enkele zinnen

want ergens

ergens toch

moet het beginnen

 

              Workshops                     

 

De Workshop “ Poëzie leren schrijven op de rand van een servet ”

 

is er op gericht cursisten bekend te maken met de taal van poëzie en hen

te enthousiasmeren deze kunst zelf onder woorden te brengen.

 

Deze workshop bestaat uit vijf lesavonden waarin les voor les daadwerkelijk gewerkt

zal worden aan het inzichtelijke maken van de wijze waarop je een gedicht kan schrijven.

Dit met een accent op de creativiteits ontwikkeling van iedere deelnemer persoonlijk.

 

Voor deze workshop is het niet echt noodzakelijk foutloos Nederlands te kennen, maar enig

gevoel voor taal zinsopbouw etcetera is uiteraard een pre.

De workshop zit vol met vele bruikbare schrijftips deze zullen tijdens de gehele sessie dienen als leidraad.

 

De workshops zijn ook geschikt voor persoonlijke begeleiding en kunnen eventueel ook digitaal/schriftelijk

worden gegeven.

Bij interesse kunt u hieronder contact opnemen voor meer informatie.

 

N.B. De workshops kunnen eveneens afgestemd worden op de wensen van bijvoorbeeld; Rouwverwerkingsgroepen, Mantelzorggroepen etc.

 

Reacties / Deze worden niet zichtbaar.De communicatie verloopt per mail.

via de mail

Doorzoek de website

Contact

Gedichten - atelier 0641459847

Nieuwste gedichten 

 

Compleet

 

ik zou hem helpen

200 stukjes telde

de puzzel om in

elkaar te vallen

 

zoals wel vaker

zocht ik de kantlijn

om misschien iets

van het mysterie

te ontdekken

 

onbevangen

puzzelde hij

wat voor ogen was

 

er groeide iets

wat groter was dan

het tafelblad

min of meer

buiten mij om

kreeg de puzzel

zijn vorm

 

kind nog an toe

 

soms

streelde zijn hand

mijn korzelige haar

raakte zijn wang

de mijne

alsof het zo

nog beter ging

kreeg houden van

betekenis

 

de Dino's groeide

vuurspuwend

uit zijn kinderhand

een soort

Daniël – Leeuwenkuil

verhaal

met de tafel als

ondergrond van een

ver verleden

 

het laatste stukje

ergens verdwaald

geraakt

werd

compleet ingepast

 

 

Laantje 30-10-2018

 

Het is (niet) van deze tijd

 

je wordt oud

de wereld vreemder dan

de eend in de bijt

 

je haar ligt dun op je hoofd

alsof het slaapt

eerder dan jij je punt

hebt gemaakt

 

je looft de dag van

gisteren in een tijd van

vergetelheid

welke eergisteren leek

op die van vandaag

 

wij weten

geen raad met jouw tijd

geen raad met jouw wereld

die als bij schering en

inslag veranderd

 

ach wisten we maar hoe

jouw kronkels verkleefden

dan konden we even

even nog met je beleven

 

 

Laantje 21-10-2018

 

 

 

 

Het kind

 

nu het kind

de boom verzette met

zijn vinger

eerder had hij er nog

slagroom afgelikt

 

lette hij niet op de wind

dat is voor volwassenen

die zelfs nog moeite doen

eerst de wortels

bloot te leggen

 

hij speelde ook nog

met de bergen

het water van de zee dat

vloeide

 

het verveelde nooit

 

door de kerkers van de kerk

waar de pater

zijn gedachten deelde met

de god die zeker is

 

nee

het kind verzint geen list

bouwt ook geen

zekerheden in weet

dat zijn moeder

misschien

net zo oud en wijs als god

ook bergen kan verzetten

 

 

laantje 17-10-2018

 

 

 

 

Jouw naam en de hare

 

gekrast in de boom

overleeft je naam jou

tenzij op last van 't beheer

moet gekapt

 

echter

de schroom afgelegd

weet je het weer dat tijd

relatief is

stijg je uit boven je naam

 

en zij

zij is zo lief

ondanks de pijl door haar hart

of misschien juist daarom

wil zij breken

te weten een lans voor de

leef – tijd

 

krijt zij in een tel

het trottoir vol

in kleuren zo fel met jouw naam

en

de hare

vraag jij haar waarom

zegt zij

 

rare – dat weet je toch wel

 

 

laantje 09-10-2018

 

 

 

Voorbij de Verlichting

 

het is niet wat we denken

die uitslag op de huid

de jeuk een nagel die hem doodleuk

open schuurt tot bloedens toe

het dagelijkse niet verduurt

 

het is niet wat we denken

dat wenken vanuit de

hemel waar

het wemelt

van verbeelding

en verlichtte niksigheid

 

het is niet wat we denken

het keffen van een bonte hond

die niet op grond van onraad

aanslaat

voorbij het op te rapen kwaad

immers te laat ligt

bij voorbaat al te slapen

 

niet wat we denken nee

de wond opgebaard in

het te vroeg verschijnen

van de dood

om tot het uiterste te redden

wat nooit geleefd heeft

 

nee

het is niet wat we denken

wanneer we onze keuze

zwart op wit inkleuren

in rood waar het hokje

allang weet dat

stereotype leuzen

de waarheid verdoezelen

 

ons denken wil ten diepste

slechts smoezen met de angst

die krijtwit en terloops ons neerzet

voor de donkere spiegel in

een opgemaakt zelfbeeld

al zou liefde als bijproduct bij

het Kruidvat te koop zijn

 

ach ons denken ligt het niet

in de knoop met hoe

de werkelijkheid is

hoe dood moeten we zijn om

de tijd hier en nu te begrijpen

 

 

Laantje 10-09-2018

 

 

 

 

Luiheid

 

nu we ons verslapen hebben

de dag al bijna halverwege is

de straten vol van dagelijks leven

houd de hemel ons transparant

tegen het gehurkte licht

 

of het nog wel lukken zou

het dagbegin

het ertegenin

het weerbarstig bidden nu

de tijd vanwege ons

het midden zoekt

tussen het gewoontegezwel

en een bezield appél

 

doch de vraag

of het nog wel lukken zou

nu we ons verslapen hebben

knielt zelfbepalend

wakend in ons neer

gaat de dag in licht gehuld

zijn eigen gang

 

te laat – te lui

het komt ook

in de geschriften wel ter sprake

 

 

Laantje 05-07-2018

 

 

 

 

Ergens toch

 

tegen wie anders

zou ik nog praten dan

tegen de bomen of

het water nu

de tijd

doorlopend zwijgt

 

tegen wie

 

nu ik nergens meer

mijn stem terug vind

 

want ergens toch god

ergens

moet er

een link zijn naar

gehoor

 

och bomen – water

levensstromen van

de dood laat

dat wat leeft

bij brood en spelen

waarin mijn stem

teloor gaat

niet het einde zijn

 

doch slechts

een nieuw begin

van al wat in mijzelf is

 

 

 

Laantje 31-08-2018

 

 

 

Anders dezelfde

 

eerder dacht ik nog

dat jij het doen zou

de wereld zetten naar

jouw hand

 

jij die almachtig zijn zou

pijn verzachten

waar gewenst doch

 

ik ben me

lens geschrokken

toen plots bleek dat

het anders zat

 

ik mens ben net als jij god

 

 

Laantje 31-08-2018

 

 

 

Van voorbijgaande aard

 

je laatste benen

ze zijn bijzonder mooi

de vorm en kleur

een open deur

op weg naar herfst

 

daar gaat ze

klinkt

verwonderlijk op doch

we willen nog

geen afscheid nemen

al zoekt de tijd

daar gaatjes voor

 

ja hooggehakt

kwam jij ons leven binnen

het zinderen niet

van de lucht

kleedde je ons

in een zucht tot

vrijwel bloot

nee vluchten kon

niet meer

je wond ons dagelijks

met je rood

om de bekende vinger

 

nu sta ik hier – stil -

terwijl het regent

kijk overwegend naar

wat je aangericht hebt

maar het is net

alsof ik dat niet zien wil

 

Laantje 29-08-2018

 

 

Waar wij zijn

 

zou jij niet daar zijn

waar ook ik ben

al zou ik in de bomen wonen

slapen in de nerven van

het blad

zou jij ook daar niet zijn

 

al zou ik stap voor stap

over het water lopen

op weg naar later – dan

zal jij er hoop ik vroeger zijn

mij tot overlooprivier

ik jou tot dragend water

 

ach god

zou jij alreeds niet hier zijn

hier waar ik wat woorden schrijf

op jouw regelloos papier

zinnen broos zich naar

jouw handschrift vormen

 

ach god

zou jij niet daar en hier zijn

waar ik geweest ben die ik ben

ik die geloof hecht aan de liefde

de pijn die daaromtrent

ons onze plaatst wijst

 

waar laatst rijmt op de eerste

ons tot bescheidenheid

 

Laantje 25-08-2018

 

( mede n.a.v. Het boek 'God Zijn' van

J. J. Suurmond )

 

 

 

Droogte

 

hoe zou ik jouw rivier zijn

als ikzelf

gedronken wordt door hitte

als ik mijn dorst

bijkans niet delen kan met

hen die droogmonds

daarom bidden

 

hoe zou ik

nu waterlaagte daalt tot

aan de hoogte van

geberste lippen en zij

ten lange leste

binnensmonds

uw zon vervloeken

hoe

 

hoe zou het weinige

dat nu nog stroomt

opnieuw met mij

de liefde

voor het water delen

 

ach laat mij toch

laat mij

opnieuw weer spelen

met hoogte van de golven

met vlegelvlagen van

de brutale wind

desnoods mij buiten

oevers treden opdat

er sprake zijn kan van

een vrijage met de

uiterwaarden

 

hoe anders zou ik

jouw rivier zijn

 

 

laantje 18-08-2018