taal van verbeelding

  Dorpsdichterweetjes          

 

Gelukkig Nieuwjaar

 

het ligt opnieuw achter ons

het oude jaar

het is geschiedenis geworden

het miste geen seconde

het heeft soms wonden opgelopen

het heeft ze ook geheeld

het nieuwe werd

 

zoals gewoonlijk

knallend en vervuilend ingeluid

vertikte de tijd te wachten

op het wensen van geluk

sloop snel en druk het jaar weer binnen

alsof het bezinnen wil voorkomen

want stel je voor

 

geen allesoverheersend rendement

geen gewiekst politiek statement

geen vlucht maar thuiskomst

geen discriminatie

geen ongelukkige relatie

geen blind geloof

geen Oost Indisch doof

geen salariskloof

geen dorp uitgerookt

geen opgestookte massa

geen overmatig rinkelende kassa

geen uiteindelijke lege dop

geen zogenaamde gunst

geen linke kunstjes flikken

geen overbodige protesten

geen smoes om 't vege lijf te redden

geen hollen – vliegen – rennen

geen noem maar op

 

wel als 't even kan ons nestelen

in ruimte van de tijd

waar omdenken ons het beste wenst

 

 

laantje 01-01-2019

 

 

 

 

 

 

 

Intocht

 

Sint afgemeerd aan kade

van Waddinxveense Nesse

waar in het kader van

wat klein geluk kinderen

onschuldig wachten

volwassenen van gedachten

wisselen

 

over wat in opspraak

is geraakt over wat men

ervan maakt 't feest van de

bisschop op zijn paard en

Pieten die cadeautjes geven

voor 't eerst begroet door

Evert Jan als eerste burger

en zonder protesten

voor of tegen

 

nu het dan toch daar over

gaat heb ik als DichtPiet wel

een geste want alle ruimte

tussen zwart en wit daagt uit

tot compromisssen en begrip

omdat geen enkele kleur

gemist kan worden

maar 't was net ofdat men

dat hier al die tijd al wist

 

 

Laantje 24-11-2018

 

Kennismaking

 

dit dorp

het heeft geen dichter nodig

werd onlangs in een twitter

nog gezegd en

waarom zou het zwichten

voor zijn woorden – immers

 

dit dorp geworden uit het veen

gelegen op een steenworp

afstand van de grote steden

heeft heden zo zijn eigen taal

recht toe recht aan zoals het

op neer gaan van de brug

 

dit dorp waar tot voor kort

god en politiek zich konden vinden

in het ene woord recht nu zijn rug

steekt borst vooruit

om door te dringen naar de

oneindigheid van nieuwe tijd

 

dit dorp heeft volgens vorige

burgervaders geen eigen identiteit

al doet de ongerustheid over

biomassa anders raden want

dit riekt of het nu stinkt of niet

naar ware eensgezindheid

 

doch dit dorp het heeft geen

dichter nodig – dit Waddinxveen dat

als een parel aan de Gouwe schittert

rijmt als het ware op zichzelf

nu het bestuur – hoe democratisch -

de burger vraagt om mee te praten

 

nee wat moet je met zo iemand

die met zijn potlood scherp geslepen

het dorpse wel en wee beschrijft

over wat er zich zoal afspeelt

misschien wel danig overdrijven zal

het is tenslotte een poëet

 

 

Laantje 29 -10 -2018

Piet Hardendood

 

 

 

Dorpsdichter

 

Waddinxveen - Waddinxveen is een dorpsdichter rijker. Piet Hardendood is donderdag 13 september uitgeroepen tot 'dorpsdichter van Waddinxveen'.

Tijdens een bijeenkomst van de Dichters op Donderdag in Gouda, waar Piet Hardendood werd gevraagd een bijdrage te leveren aan de avond, werd hij tot zijn eigen grote verrassing aan het einde van de avond uitgeroepen tot dorpsdichter van Waddinxveen.

 

Piet Hardendood kreeg in het bijzijn van tientallen collega's en publiek uit handen van Chris Bellekom (één van de oranisatoren van Dichters op Donderdag) een ganzenveer overhandigd, een symbolisch gebaar.

 

Hardendood heeft als opdracht mee gekregen om over twee jaar onder de dichters van Waddinxveen een opvolger te zoeken. In navolging van het stadsdichtersschap in Gouda is 'de eerste dorpsdichter van Waddinxveen' een erebaan die op eigen wijze ingevuld kan worden. Piet Hardendood is al vele jaren actief in literair Waddinxveen en omgeving en is beheerder en oprichter van zowel de dichterskring (opgezet in 2011) als het gedichten-atelier. 
Zie voor meer informatie: www.gedichten-atelier.net en www.dichterskring.nl

 

 

           Werken in opdracht             

 

Afscheid

 

schrijnend is het

 

schrijnend om wat na jaren

weer gevonden is

moet losgelaten

 

schrijnend

 

nu adem is gestokt van hem

die zeer bekwaam en zo perfect

bereid was het lieve leven van de ander

 

echt naar een hoger plan te tillen

omdat hij wist dat het

de wereld mooier kleuren zou

 

schrijnend is het

 

nu zijn humor geen deuren meer

zal openen tenzij nog onverwacht

een god goedkeurend en goedlachs is

 

schrijnend

 

nu hij het groen niet meer zal zien

de zomerbloemen en de zon die hij

wilde weten vanwege de panelen

 

en vogels trots pikkend in de tuin

op vetbollen van pret - of herfst

die met een schuin oog ons de winter lonkt

 

schrijnend is het

 

te zien

dat pure eenvoud die hij liefhad

het moet verduren in het graf

 

schrijnend

 

te weten dat een mens

van vlees en bloed

niet meer ontmoet het leven 

-----------------------------------------------

Bovenstaand gedicht is een voorbeeld van een in opdracht geschreven gedicht bij overlijden.

Ook bij  andere gelegenheden waar bij te denken valt aan jubilea etc. behoort dit tot de mogelijkheden.

 

Bij interesse kunt u contact met mij opnemen.

 

 

 

                 Activiteiten                         

 

Het moet ergens beginnen

 

de lijnen ze staan er al

kom

schrijf

 

schrijf neer

wat te binnen schiet

’t papier wacht

zwart op wit

 

je weet niets

 

zeg je

 

schrijf dat dan

dat je ’t niet weet

 

en geniet

van tijd

bij de vleet

en het licht dat jou ziet

zitten

in de morgen

 

de morgen

die nog vrijt

met contouren van

een donkere nacht

 

je de mond

probeert te snoeren

 

maar zie nou

jij schrijft

verdicht

zonder te weten

 

vlijt

is ondergeschikt

 

zomaar enkele zinnen

want ergens

ergens toch

moet het beginnen

 

              Workshops                     

 

De Workshop “ Poëzie leren schrijven op de rand van een servet ”

 

is er op gericht cursisten bekend te maken met de taal van poëzie en hen

te enthousiasmeren deze kunst zelf onder woorden te brengen.

 

Deze workshop bestaat uit vijf lesavonden waarin les voor les daadwerkelijk gewerkt

zal worden aan het inzichtelijke maken van de wijze waarop je een gedicht kan schrijven.

Dit met een accent op de creativiteits ontwikkeling van iedere deelnemer persoonlijk.

 

Voor deze workshop is het niet echt noodzakelijk foutloos Nederlands te kennen, maar enig

gevoel voor taal zinsopbouw etcetera is uiteraard een pre.

De workshop zit vol met vele bruikbare schrijftips deze zullen tijdens de gehele sessie dienen als leidraad.

 

De workshops zijn ook geschikt voor persoonlijke begeleiding en kunnen eventueel ook digitaal/schriftelijk

worden gegeven.

Bij interesse kunt u hieronder contact opnemen voor meer informatie.

 

N.B. De workshops kunnen eveneens afgestemd worden op de wensen van bijvoorbeeld; Rouwverwerkingsgroepen, Mantelzorggroepen etc.

 

Reacties / Deze worden niet zichtbaar.De communicatie verloopt per mail.

via de mail

Doorzoek de website

Contact

Gedichten - atelier 0641459847

Nieuwste gedichten 

 

Leef

 

we behoeven niet

sentimenteel te doen

over het leven

veel gebeurt even en bij

toeval waarvan het

bestaan niet zeker is

 

maar mis hem niet de dag

alle dagen daarna niet

bied kansen een kans

breek een lans voor

het moment dat je

bent

 

ben je

ja ben je werkelijk

verleid dan de ander

vanwege het oneindig

decolleté van de tijd

dat net te weinig

laat zien

 

neem hem mee – haar

maar beloof niks

want

het leven bewaart

nu eenmaal

zijn kostbaar geheim

 

 

Laantje 17-01-2019

 

 

Fluisterwoorden

 

vochtig ben je

de vroege ochtendstilte

heeft dat op je neergelegd

 

nu schitter je in 't zonlicht is

je huid als het ware

een gedicht waarop ik

 

gewaagde woorden schrijf

licht van gewicht zodat

je 't kan verdragen

 

 

Laantje 30-12-2018

 

 

 

Na Nashville

 

durf ik niet meer

te spreken over God nu

zij die nota bene

beter moesten weten

haatzaaiend Zijn liefde

tegenspreken

 

na Nashville

 

staat de kerk Zijn kerk

opnieuw in 't daglicht

van het kwaad

schrijft zij

een nachtdicht bij in

't zoveelste kwadraat

 

na Nashville

 

schaam ik me

plaatsvervangend alsof

ik zelf zogenaamd

uit naam van God

getekend heb

 

na Nashville

 

hoe kan het toch

god nog an toe is

't licht van kerst

vroeg uitgegaan

Uw feest verpest

 

Na Nashville

 

Uw woord verdraaid

de boodschap van het kind

Uw kind

vermoord

vroegtijdig zoals

Herodes wilde

 

 

Laantje 07-01-2019

 

 

 

Samen

 

het heeft

de langste tijd geduurd dit

samen zijn al is

de tijd die voorligt

schier oneindig

 

die langste tijd heeft

langs het licht geschuurd

en fier gestreeld de

vormen van venijn

dat duister heet

 

die langste tijd is

achteraf

zo kort van duur gebleken

dat er geen eeuwigheid

zich meten kan aan wat ons

 

samen nog te wachten staat

en daarom gaan we

hand in hand ons pad dat

ongevraagd gevat wordt

in het amen van de tijd

 

 

 

laantje 06-01-2018

 

 

 

Nieuwjaarsdag

 

deze eerste dag waarop

het licht al was wachtten wij

met gepaste trots op

onze kinderen

 

gezicht voor gezicht en

naam voor naam kwamen zij

vroeg of later in het genoeg

door ons getroffen

 

we dronken en we aten

wat paste bij de dag

inmiddels lichtten kaarsen

het lichte donker bij

 

en bij de maaltijd bleek

dat ook deze eerste dag

een wonder zijn kan

want

 

al ons praten smaakte

als uitgeschonken wijn

we geraakten in een roes

waarin elke stem mocht zijn

 

 

laantje 05-01-2019

 

 

 

 

Oudejaarsavond

 

we kijken achterom

ondertussen worden er

lustig spelletjes gespeeld

nog wat gewogen en gewikt

 

opgeteld wat van

waarde is geweest

de laatste uren afgeteld

in een verloren ogenblik

 

vingers afgelikt – geveegd

aan het servet

kaarsen vroeg in vuur

en vlam gezet doven

 

vroegtijdig als waren ze

oningewijden die nog in

lange lontjes geloven en

boven slaapt de onschuld

 

worden schalen leger

glazen bijgevuld en wacht

het nieuwe tot het

oude overleden is

 

 

Laantje 31-12-2018

 

 

 

Na Kerst

 

alles is uit

naakt ligt kleding

op de koude vloer

 

hooguit is het laatste

bloot nog zichtbaar

in de vouwen

 

het is gedaan de

dagen zijn in ons

tot rust gekomen

 

zij het voor even want

onder de lakens kust

zij mij alweer gedag

 

de oliebollen zei ze

ze moeten nog

gebakken

 

de lust verlaat

vergaat me

 

 

 

Laantje 27-12-2018

 

 

Kerstavond

 

kerstavond – nacht bijna

we zoeken naar woorden

ook daar waar ze niet zijn

 

het speelveld telt bijkans

wat schamele punten

vasthoudend tobben wij verder

 

en de kinderen boven zij

tellen als ware zij herder

misschien al de schapen

 

vellen wij ons een mening

of het woord dat gelegd

ook wel klopt met van Dale

 

vult het veld zich taalbreed

met engelengeduld wie weet

is er een win-win situatie doch

 

krijgen wij menselijk slaap

geen vat op het wondere woord

dat waakt in de nacht

 

 

Laantje 25-12-2018

 

 

 

Neem de tijd

 

bemind – beschimpt

geheeld – verminkt

ach kind toch

beeld van leven

 

heel even dacht ik nog

maar de wereld

lacht het denken uit -

dat het plot

te onderscheppen was

maar macht maakt blind

kijkt eigen wereld binnen

 

er is geen god

roepen we dan

geen redden an een lijk

lijkt echt alleen maar lijk

en wij – wij koersen

op ontwijken

bezwijken is een

grensgebied

gaan altijd

terug naar af

 

ach mens

mensen nog an toe

spreek eens je moerstaal

wordt potdomme

moe – moe van je

zelfredzaamheid er is

tijd genoeg om

tijdig dood te gaan

waan van de dag

komt altijd tijd tekort

 

 

 

laantje 15-09-2018

 

 

De laatste dagen

 

't lijkt wat op struikelen

die laatste dagen van het jaar

 

restanten

van gestelde vragen zijn

uitermate terecht gekomen

in het groot dictee

 

zo wacht het opgetelde

zeer gedwee en

her en der nog op

een uitkomst

 

en wat aan 't begin een

vondst geleken had

is zoekgeraakt zoals de

tepel aan de borst van moeder

 

en eet het kind al

bijna oliebollen maar de

korst is nog wat hard

ach was zij nu nog maar voedster

 

maar ja het jaar dat wacht niet

 

 

Laantje 19-12-2018

 

 

 

 

Tot morgen

 

de schemerlampjes branden

op het nachtkastje

naast hem

staat haar gezicht op

lachen

 

zij poetst nog

de spiegel slaat haar

gezicht op

tot morgen

 

de nacht houdt

inmiddels het midden

tussen laat en vroeg

het is genoeg geweest

vandaag

 

en elke vraag mag

worden neergelegd in

het metrum van de slaap

dat dicht tegen elkaar aan

 

om beurten adem haalt

 

 

Laantje 13 – 12 – 2018

 

 

 

 

Onze focus

 

een kind

komt jaarlijks

bij ons binnen

kruipt ongeweten

onder

onze huid

 

krabt daar

het eelt weg

het teveel

waarop zinnen

zijn gezet

 

een kind

geboren uit

het licht

nooit heeft het

gezwicht voor

woorden

 

nooit zich bij

feiten neergelegd

nooit zich

gehouden aan

de tijd

ooit

 

opgestaan

ons voorgegaan

ach waar zijn wij

nu wij verwachten

misschien

teveel verzonken in

gedachten

 

hoe het zou kunnen zijn

 

 

Laantje 10-12-2018