taal van verbeelding

  Dorpsdichterweetjes          

 

 

Intocht

 

Sint afgemeerd aan kade

van Waddinxveense Nesse

waar in het kader van

wat klein geluk kinderen

onschuldig wachten

volwassenen van gedachten

wisselen

 

over wat in opspraak

is geraakt over wat men

ervan maakt 't feest van de

bisschop op zijn paard en

Pieten die cadeautjes geven

voor 't eerst begroet door

Evert Jan als eerste burger

en zonder protesten

voor of tegen

 

nu het dan toch daar over

gaat heb ik als DichtPiet wel

een geste want alle ruimte

tussen zwart en wit daagt uit

tot compromisssen en begrip

omdat geen enkele kleur

gemist kan worden

maar 't was net ofdat men

dat hier al die tijd al wist

 

 

Laantje 24-11-2018

 

Kennismaking

 

dit dorp

het heeft geen dichter nodig

werd onlangs in een twitter

nog gezegd en

waarom zou het zwichten

voor zijn woorden – immers

 

dit dorp geworden uit het veen

gelegen op een steenworp

afstand van de grote steden

heeft heden zo zijn eigen taal

recht toe recht aan zoals het

op neer gaan van de brug

 

dit dorp waar tot voor kort

god en politiek zich konden vinden

in het ene woord recht nu zijn rug

steekt borst vooruit

om door te dringen naar de

oneindigheid van nieuwe tijd

 

dit dorp heeft volgens vorige

burgervaders geen eigen identiteit

al doet de ongerustheid over

biomassa anders raden want

dit riekt of het nu stinkt of niet

naar ware eensgezindheid

 

doch dit dorp het heeft geen

dichter nodig – dit Waddinxveen dat

als een parel aan de Gouwe schittert

rijmt als het ware op zichzelf

nu het bestuur – hoe democratisch -

de burger vraagt om mee te praten

 

nee wat moet je met zo iemand

die met zijn potlood scherp geslepen

het dorpse wel en wee beschrijft

over wat er zich zoal afspeelt

misschien wel danig overdrijven zal

het is tenslotte een poëet

 

 

Laantje 29 -10 -2018

Piet Hardendood

 

 

 

Dorpsdichter

 

Waddinxveen - Waddinxveen is een dorpsdichter rijker. Piet Hardendood is donderdag 13 september uitgeroepen tot 'dorpsdichter van Waddinxveen'.

Tijdens een bijeenkomst van de Dichters op Donderdag in Gouda, waar Piet Hardendood werd gevraagd een bijdrage te leveren aan de avond, werd hij tot zijn eigen grote verrassing aan het einde van de avond uitgeroepen tot dorpsdichter van Waddinxveen.

 

Piet Hardendood kreeg in het bijzijn van tientallen collega's en publiek uit handen van Chris Bellekom (één van de oranisatoren van Dichters op Donderdag) een ganzenveer overhandigd, een symbolisch gebaar.

 

Hardendood heeft als opdracht mee gekregen om over twee jaar onder de dichters van Waddinxveen een opvolger te zoeken. In navolging van het stadsdichtersschap in Gouda is 'de eerste dorpsdichter van Waddinxveen' een erebaan die op eigen wijze ingevuld kan worden. Piet Hardendood is al vele jaren actief in literair Waddinxveen en omgeving en is beheerder en oprichter van zowel de dichterskring (opgezet in 2011) als het gedichten-atelier. 
Zie voor meer informatie: www.gedichten-atelier.net en www.dichterskring.nl

 

 

           Werken in opdracht             

 

Afscheid

 

schrijnend is het

 

schrijnend om wat na jaren

weer gevonden is

moet losgelaten

 

schrijnend

 

nu adem is gestokt van hem

die zeer bekwaam en zo perfect

bereid was het lieve leven van de ander

 

echt naar een hoger plan te tillen

omdat hij wist dat het

de wereld mooier kleuren zou

 

schrijnend is het

 

nu zijn humor geen deuren meer

zal openen tenzij nog onverwacht

een god goedkeurend en goedlachs is

 

schrijnend

 

nu hij het groen niet meer zal zien

de zomerbloemen en de zon die hij

wilde weten vanwege de panelen

 

en vogels trots pikkend in de tuin

op vetbollen van pret - of herfst

die met een schuin oog ons de winter lonkt

 

schrijnend is het

 

te zien

dat pure eenvoud die hij liefhad

het moet verduren in het graf

 

schrijnend

 

te weten dat een mens

van vlees en bloed

niet meer ontmoet het leven 

-----------------------------------------------

Bovenstaand gedicht is een voorbeeld van een in opdracht geschreven gedicht bij overlijden.

Ook bij  andere gelegenheden waar bij te denken valt aan jubilea etc. behoort dit tot de mogelijkheden.

 

Bij interesse kunt u contact met mij opnemen.

 

 

 

Woord schept beeld en het beeld Woord

Welkom op Gedichten-Atelier  

 
 
Op al het hier getoonde is het auteursrecht van toepassing!
 
 
 
 

                 Activiteiten                         

 

Het moet ergens beginnen

 

de lijnen ze staan er al

kom

schrijf

 

schrijf neer

wat te binnen schiet

’t papier wacht

zwart op wit

 

je weet niets

 

zeg je

 

schrijf dat dan

dat je ’t niet weet

 

en geniet

van tijd

bij de vleet

en het licht dat jou ziet

zitten

in de morgen

 

de morgen

die nog vrijt

met contouren van

een donkere nacht

 

je de mond

probeert te snoeren

 

maar zie nou

jij schrijft

verdicht

zonder te weten

 

vlijt

is ondergeschikt

 

zomaar enkele zinnen

want ergens

ergens toch

moet het beginnen

 

              Workshops                     

 

De Workshop “ Poëzie leren schrijven op de rand van een servet ”

 

is er op gericht cursisten bekend te maken met de taal van poëzie en hen

te enthousiasmeren deze kunst zelf onder woorden te brengen.

 

Deze workshop bestaat uit vijf lesavonden waarin les voor les daadwerkelijk gewerkt

zal worden aan het inzichtelijke maken van de wijze waarop je een gedicht kan schrijven.

Dit met een accent op de creativiteits ontwikkeling van iedere deelnemer persoonlijk.

 

Voor deze workshop is het niet echt noodzakelijk foutloos Nederlands te kennen, maar enig

gevoel voor taal zinsopbouw etcetera is uiteraard een pre.

De workshop zit vol met vele bruikbare schrijftips deze zullen tijdens de gehele sessie dienen als leidraad.

 

De workshops zijn ook geschikt voor persoonlijke begeleiding en kunnen eventueel ook digitaal/schriftelijk

worden gegeven.

Bij interesse kunt u hieronder contact opnemen voor meer informatie.

 

N.B. De workshops kunnen eveneens afgestemd worden op de wensen van bijvoorbeeld; Rouwverwerkingsgroepen, Mantelzorggroepen etc.

 

Reacties / Deze worden niet zichtbaar.De communicatie verloopt per mail.

via de mail

Doorzoek de website

Contact

Gedichten - atelier 0641459847

Nieuwste gedichten 

 

Onze focus

 

een kind

komt jaarlijks

bij ons binnen

kruipt ongeweten

onder

onze huid

 

krabt daar

het eelt weg

het teveel

waarop zinnen

zijn gezet

 

een kind

geboren uit

het licht

nooit heeft het

gezwicht voor

woorden

 

nooit zich bij

feiten neergelegd

nooit zich

gehouden aan

de tijd

ooit

 

opgestaan

ons voorgegaan

ach waar zijn wij

nu wij verwachten

misschien

teveel verzonken in

gedachten

 

hoe het zou kunnen zijn

 

 

 

Laantje 10-12-2018

 

 

 

Traagheid

 

ach komend licht

twijfelbaar – hoopvol

vergezicht

 

slechts in de zomen

van de kim is iets

van jouw gestold

beginnen waar te nemen

 

waar ons verlangend

haasten strandt in onze

aardse duisternis – is

als het vangen van wind

als laatste daad

die nergens oorsprong

vindt

 

uw tijd

komt dan pas aan

het licht als wij

bevangen zijn door

slaap

 

 

Laantje 09-12-2018

 

 

 

 

Gedenkwijze

 

we hebben

de vensters gesloten

de kou die onze huid zocht

verwezen naar buiten

 

geluiden dringen minder door

warmte stijgt op in

oud geworden lucht een

zucht nadert het plafond

alsof vader nog leeft

 

de door haar

aangestoken kaarsen

vlammen weemoedig op

bij het doden van de tijd

waar herinneringen zich herijken

aan onlosmakelijke banden

 

 

Laantje 25-11-2018

 

 

 

Toen het licht nog donker was

 

ooit hadden we

een plafond in ons hoofd

geheel dicht gestuct en

gladgestreken

 

zo verstreken de weken

naar maanden

de maanden

naar jaren

 

waren onze ogen blind

gericht op de buut zodat

vrij bij de hand was

voeten één kant op gericht

want bekend maakt bemint

 

maar nu

nu is er niets meer tussen

het plafond en de vloer

ligt het kind van toen

opgebaard in de leegte

 

is al wat zeker was

versleten geraakt

aan het inzicht dat

het licht wat heden door

de ramen valt

 

er altijd al was

 

 

 

Laantje 04-10-2018

 

 

 

Groeistuipen

 

een schelp bij je oor

suggereert het ruissen

van zee

je weet maar

probeert te

ontkomen aan

het wassende water

 

het leidt tot verwarring

alsof het volwassen zijn niet

goed opgedroogd is

achter je oren

 

je rent over het strand

je leven hangt zo je denkt

ervan af

ach wist je maar waarvan

 

de vloed komt de vloed

ophouden moet het

weg met die schelp

het geluid

 

het telt niet het telt niet

immers eerder al

was het oude uit je jeugd

tot het uiterst

verdronken verklaard je

 

bonkende hoofd

op het kussen het

verdwijnt tussen de zee

van haar borsten waar

het morsen begint

het morsen met woorden

niet meer dan

wat sporen van

murmelingen zijn het

zoals bij het drinken

van toen

 

toen geboren zijn

naam kreeg in de

schelp van je oren

 

 

Laantje 12-11-2018

 

 

 

 

Compleet

 

ik zou hem helpen

200 stukjes telde

de puzzel om in

elkaar te vallen

 

zoals wel vaker

zocht ik de kantlijn

om misschien iets

van het mysterie

te ontdekken

 

onbevangen

puzzelde hij

wat voor ogen was

 

er groeide iets

wat groter was dan

het tafelblad

min of meer

buiten mij om

kreeg de puzzel

zijn vorm

 

kind nog an toe

 

soms

streelde zijn hand

mijn korzelige haar

raakte zijn wang

de mijne

alsof het zo

nog beter ging

kreeg houden van

betekenis

 

de Dino's groeide

vuurspuwend

uit zijn kinderhand

een soort

Daniël – Leeuwenkuil

verhaal

met de tafel als

ondergrond van een

ver verleden

 

het laatste stukje

ergens verdwaald

geraakt

werd

compleet ingepast

 

 

Laantje 30-10-2018

 

Het is (niet) van deze tijd

 

je wordt oud

de wereld vreemder dan

de eend in de bijt

 

je haar ligt dun op je hoofd

alsof het slaapt

eerder dan jij je punt

hebt gemaakt

 

je looft de dag van

gisteren in een tijd van

vergetelheid

welke eergisteren leek

op die van vandaag

 

wij weten

geen raad met jouw tijd

geen raad met jouw wereld

die als bij schering en

inslag veranderd

 

ach wisten we maar hoe

jouw kronkels verkleefden

dan konden we even

even nog met je beleven

 

 

Laantje 21-10-2018

 

 

 

 

Het kind

 

nu het kind

de boom verzette met

zijn vinger

eerder had hij er nog

slagroom afgelikt

 

lette hij niet op de wind

dat is voor volwassenen

die zelfs nog moeite doen

eerst de wortels

bloot te leggen

 

hij speelde ook nog

met de bergen

het water van de zee dat

vloeide

 

het verveelde nooit

 

door de kerkers van de kerk

waar de pater

zijn gedachten deelde met

de god die zeker is

 

nee

het kind verzint geen list

bouwt ook geen

zekerheden in weet

dat zijn moeder

misschien

net zo oud en wijs als god

ook bergen kan verzetten

 

 

laantje 17-10-2018

 

 

 

 

Jouw naam en de hare

 

gekrast in de boom

overleeft je naam jou

tenzij op last van 't beheer

moet gekapt

 

echter

de schroom afgelegd

weet je het weer dat tijd

relatief is

stijg je uit boven je naam

 

en zij

zij is zo lief

ondanks de pijl door haar hart

of misschien juist daarom

wil zij breken

te weten een lans voor de

leef – tijd

 

krijt zij in een tel

het trottoir vol

in kleuren zo fel met jouw naam

en

de hare

vraag jij haar waarom

zegt zij

 

rare – dat weet je toch wel

 

 

laantje 09-10-2018