taal van verbeelding

  Dorpsdichterweetjes / 

  Maandgedichten ( in HvH )       

Meer weten over Poëzie aan de Gouwe ?

Klik de pagina aan in de bovenbalk

____________________________

Dorpsgedicht februari 2020

 

Speech

 

de speech werd afgestoken

ingeluid het nieuwe jaar

de spreker hij had lont geroken

en bleek alras van zessen klaar

 

de speech bevatte lessen

zonder een opgestoken vinger

was ook niet zomaar geste

veeleer advies voor goed beginnen

 

de speech sprak over toewijding

oud woord 't moet bijna uitgelegd

heeft iets van zelfkastijding

dat is wellicht teveel gezegd

 

de speech had ook een woord geleend

struikelruimte – nieuwe taal

ze waren beide welgemeend

en toegelicht in een verhaal

 

de speech was ook voortvarend

de speech had eveneens iets authentieks

de speech had iets verklarends

de speech bedoelde wellicht iets

 

te zeggen over solidarikwijt

 

 

Laantje 23-01-2020

n.a.v. Nieuwjaarsspeech

Burgemeester Nieuwenhuis

 

 

 

Dorpsgedicht Januari 2020

 

De tijd tikt door

 

Het jaar is opnieuw aan ons voorbij getrokken

Voordat we 't wisten zaten we er middenin

Soms waren we held of liepen we op sokken

Soms blij, dan weer verdrietig of daar tussenin

 

Nu het nieuwe is gekomen, het nieuwe jaar

Wij opnieuw geen invloed hebben op de tijd

Hebben we iets weg van kuddedieren, klaar

daar weer te grazen waar de leider goed lijkt

 

Tweeduizendtwintig luidt het jaartal heden

Niet ontevreden grazen we alsnog naar meer

Zo zijn we eenmaal hier in 't aards beneden

 

Verstrikt geraakt in kapitalistisch zaad

Dat altijd opbloeit ten koste van het tere

De tijd tikt door, ach wie behoed ons voor 'te laat'

 

 

Laantje 02-01-2020

 

 

 

 

Dorpsgedicht December 2019

 

Vervaging

 

De Kerstman en Sint – Nicolaas

trekken samen in oktober al

hun feestelijk decemberspoor

daarbij gaat de één de ander

niet meer voor

 

nog even en ze wisselen

met regelmaat van plaats

Sint op de slee en de

Kerstman op het paard

blaten schapen bij het Dierendal

dat voor het kindje en de kerststal

wederom geen plaats is

 

liggen in supermarkten

op het Gouweplein marsepein

en kerstkrans broederlijk

naast elkaar ziet de

commercie kans ons vroeger

van beide te doen snoepen

 

totdat straks geen mens

meer weet welk verhaal

erachter heiligmannen en

het heilig kerstkind steekt

 

koopt men bij C & A

die toch gebleven is

een sjiek – de – friemel – kleed

dat past bij ieder feest

 

 

Laantje 11-11- 2019

 

 

 

 

 

Dorpsgedicht November 2019

 

Observaties

 

vannacht is de tijd verzet

het dorp later uit slaap gewekt

wordt op zijn zondags wakker

bedekt steeds meer bladgoud straten

 

vanaf zes hoog biedt schouwspel

van de herfst een kleurig vergezicht

belicht het groen in Groenswaard

glansrijk zijn eigen doodsbericht

 

de wandelschoenen aangedaan gaan

richting Noord waar het Stationsplein

deels nog niet spoort met zijn

bestemming vanwege renovatie

 

bij Bethel loopt na het gezegend

motivatiewoord de overvolle Kerk leeg

schuin tegenover hangt jeugd jeugdig

voor de Moskee – ook dit is Waddinxveen

 

verder gaat het richting Zuiveringspad

waar waterplas ter rechterzijde even huivert

dan langs een stukje nieuwe natuur

zo puur – je wordt er uitgelaten van

 

langs nieuwbouw van de Brede School

aan rand van de Oranjewijk

Willem Alexander voelt zich daar

ongetwijfeld thuis alsook de Regenboog

 

kom – op naar huis

het uur dat extra was is lang alweer voorbij

 

 

Laantje 27-10-2019

 

 

 

 

Dorpsgedicht Oktober 2019

 

Wad een weekend

 

het was wad dat weekend

lang maar mooi

niet mooi omdat het lang was

maar mooi omdat

het was voordat het was

 

mooi om wat er maanden aan

voorafging

mooi omdat de tijd

daar niet tegen bestand was

mooi vanwege de vrijwilligheid

 

daarom werd dat weekend lang

 

er was veel te horen – zien

er was veel te doen

er was weinig wat niet was

er werd veel uitgekraamd

veel aangereikt om ook te doen

 

daarom was dat weekend lang

 

en zij was er en hij – ik ook

en jullie allemaal en

de taal was er de muziek

de verkoop het publiek

en waar nodig de techniek

 

het was een lang weekend

vanwege etcetera etcetera etcetera

te lang voor dit gedicht want

dat moet nu eenmaal passen in

het kader van deze krant

 

 

Laantje 18-09-2019

 

n.a.v. 3 daags festival WadCultureel 2019

 

 

 

 

 

Dorpsgedicht September 2019

 

Het dorp op z'n kop

 

acht rondes waren het

het werk aan de rotonden

een klus niet niets

voor voetganger en fiets

het werd een lange sessie

 

rechts rijden omgeleid naar links

als was het een politieke kwestie

hoe komt men toch bij 't Gouweplein

begon de middenstand te mauwen

het dorp in zijn geheel ontwricht

als een gedicht dat weer niet rijmt

 

maar het is gefikst we rijden weer

als een autist onze bekende rondjes

wat het gekost heeft deert ons niet

maar als ik nu op zo'n rotonde fiets

auto's plots af zie remmen

 

ben ik geneigd te denken

dat kan wel eens gaan botsen

 

Laantje 29-08-2019

 

 

 

 

 

 

Maand/dorpsgedicht Augustus 2019;

 

 

Nieuw Syrië

 

dit land

dit vader – moederland

mijn land – weggevaagd

land van verwanten

geboortegrond

mijn wieg stond er

ongevraagd

 

dit land

mij lief

het is verwond geraakt

dwars door het hart geschoten

alsof het zachte steen was

tranendik beton

 

het doet de tanden knarsen

veroorzaakt brok in keel

dit land mijn land

god geeft er geen acte de precense

wie zegt me

mijn part in wartaal

waar onze kansen liggen

nu toekomst slechts een

vondst lijkt van de tijd

en in een tentenkamp

verdwaald

 

Laantje 12 -07-2019

 

 

Bij een kunstwerk van Syrisch kunstenaar

Ismat Mahmoud ontmoet op een bijeenkomst van

vluchtelingenwerk Waddinxveen

 

Onderstaand gedicht is voorgedragen voorafgaand aan de raadsvergadering van 10 juli 2019

 

Mijn dorp

 

van jongsaf aan

is dit mijn dorp ik

heb het op zien groeien

de koeien in de wijde wei

de akkers groen en korenblij

het was er rustig

ik gelukkig maar

dit dorp het dijde uit van

slungelachtig naar gezet

werd anders van karakter

 

dit dorp – mijn dorp

er werd gesloopt – gebouwd

ben er getrouwd in het oud

maar statig huis van de gemeente

gelegen langs de Gouwe doch

 

wie koopt daar nog wat voor nu

door geldgebrek

tijdens economisch hoogtij notabene

men de zorg aan jeugd niet meer

kan lenigen – ach toch dit dorp

zouden zijn genen aangetast zijn

 

dit dorp – mijn dorp waar

het nieuwe huis van de gemeente

voor tonnen is verbouwd

ach waren het maar regentonnen om

het lekkend water op te vangen

dit huis het huis van de gemeente

wanneer er regen op de koepels druist

verstaat men niet de ander dat zal

toch niet symbolisch zijn bedoeld

 

dit dorp – mijn dorp waar

dorpsbegroting gaten trekt in het

maatschappelijk domein

zijn huid hoe hachelijk en duur

verkoopt aan 't kapitaal dat

bio logisch hout verstookt waarin

het stikt van de subsidies

ja zo geschiedde -

 

dit dorp – mijn dorp

en dat van vele anderen

ik woon er zeer waarschijnlijk

tot aan mijn laatste ademtocht

waarbij ik terugkeer tot het stof

om er opnieuw te aarden doch

het zou toch al te pijnlijk zijn

als dit leven door wat of wie dan ook

niet op zijn juiste waarde wordt geschat

 

Laantje 23-06-2019

 

 

 

 

Maandgedicht juni 2019

 

 

 

Even maar

 

we brengen het ieder jaar opnieuw

te berde dat verachtelijke

derde Rijk van toen

we gedenken het even dichterbij

 

de gesneuvelden

zij die verhongerden

verraden zijn of raadsel bleven

we gedenken ze even dichterbij

 

al die bommen al die kogels

al die inhumane slagen twee trage

minuten vragen ons om stil te zijn

hier waar steenkoud een naald

 

prikkelend naar hemel wijst

schuldige of redder een vraag

waarop het antwoord zwijgt

zolang de vrijheid ons verblindt

 

vrede niet in onszelf begint

 

 

laantje

 

mei 2019

(bij de dodenherdenking op 4 mei)

 

 

 

Best een beetje trots op hier als dorpsdichter aan mee te hebben mogen werken.

Onder het artikel lees je het gehele gedicht.

 

 

 

Waddinxveen - Het vernieuwde Stationsplein in Waddinxveen is maandagmiddag 8 april officieel geopend. En met de herinrichting zijn ook 'de reizigers' weer teruggeplaatst; dat wil zeggen twee van de drie. De derde is na diefstal nooit meer teruggevonden. Om de bronzen beeldengroep 'Wachtende reizigers' van wijlen kunstenaar Willem G. van de Hulst weer enigszins compleet te maken, werd ter vervanging van het derde beeld een plaquette geplaatst door de wethouders Kirsten Schippers en Hannie van der Wal met daarop een gedicht van dorpsdichter Piet Hardendood.

' s Nachts losgerukt uit de verbeelding, keerde je nooit meer terug'; zo klinkt de eerste zin van het gedicht van de dorpsdichter. Het verwijst naar de diefstal in het jaar 2015. De nu 17-jarige Cune Bergman was er min of meer getuige van. Ze kwam terug van een feestje en zag een paar mensen in de weer met de beelden. Ze waarschuwden haar ouders en die belden vervolgens de politie. Twee reizigers wisten hierdoor te ontsnappen aan het boevengilde al raakten ze wel beschadigd, één reiziger werd buitgemaakt. Hardendood droeg zijn gedicht voor, maar moest zo nu en dan even stoppen vanwege het geluid van een passerende trein.

 

Wachtende reizigers

 

's nachts losgerukt uit de verbeelding

keerde je nooit meer terug

zelfs geen gerucht wees ons een spoor

 

trok jouw teloorgang een bange wissel

op het beeld waar wij voor stonden

voelt bronzen jas zo zwaar als dieplood

 

kom dichter schrijf ons lichter verbeeldt

in leesbaar handschrift hem die

tegen wil en dank is afgereisd

naar een bestemming onbekend

 

kom dichter schrijf

zet het ontbrekend deel van ons

weer op de rails

 

 

Laantje april 2019

Piet Hardendood

 

 

 

 

 

 

De straat van toen

 

nu ik er ben

ben ik niet in wat was

 

de buurt

de straat van toen

lijkt

zonder hart

zonder hen

 

ik ben er

ouder nu

 

het was mijn jeugd die

woonde op de straat

in poortjes achteraf

op grondgebied

gepikt

van vriendjes

 

de lege lucht van nu

hing vol met

zelfgemaakte vliegers de

wind geraakte blijkbaar

uit een andere hoek

 

de melkboer

de kolenboer

de bakker

de kruidenier

de groenteman

de voddenboer

de scharensliep

niet één heb ik gezien

 

alsof ze zich elders

verzameld hebben

 

het straatbeeld ligt

erbij alsof ik

er nooit gewoond heb

 

 

Laantje 25-03-2019

 

betreft; de Meidoornstraat/Sniepwijk

waar ik een groot deel van mijn jeugd doorbracht.

 

 

 

 

Massa's energie

 

duurzaamheid

mode trefwoord in

de media dat scoort

 

de eeuw

hiervoor had gas

overenthousiast

vlam gevat

 

maar nu

nu het als het ware

menstrueert

op het randje

van de overgang

 

zoekt politiek

nog een verband

dat past bij de

transitie

 

biomassa centrales

gepland in landelijk

gebied lijkt

op een politieke

blunder nu

filterdunne fijnstof

stof geeft tot

protesten waarbij

de vraag opkomt

of het milieu

ten lange leste

daar vriend'lijker

van wordt

 

doch

in een dorpsgebied

waar nog veel groen

gespot wordt

biedt het – natuurlijk -

kansen maar

 

rijst hier de vraag

wie er dan

werkelijk gezond

en warmpjes bij zal

zitten

 

 

laantje 20-02-2019

 

 

 

 

Winkelwagen(s)

 

ze staan daar

naast elkaar

in het winkelcentrum

 

twee maal twee rijen dik

eenmaal twee van de collega

eenmaal twee van concurrent

en andersom

één rij van de tweemaal twee

altijd langer

 

eenmaal boven aangekomen

doet een lijstje

armen boven je bewegen

handen pakken van alles

soms de leegte

 

meer dan broodnodig word je

gevuld

onderop is er zonodig ruimte

voor het desgewenste krat

 

bij de kassa wordt afgerekend

en soms zelfs

het geduld nog ingepakt

afhankelijk van de gekozen rij

 

dan word je voor even

achter een auto geparkeerd

verlost van

het zwanger van de welvaart

 

weer teruggebracht naar

de rijen tweemaal twee

vraag ik me af

waarom toch is steeds één rij

van de tweemaal twee

 

altijd langer

 

 

Laantje 23-06-2018

 

( situatie W.C. Gouweplein Waddinxveen )

 

 

 

 

 

Gelukkig Nieuwjaar

 

het ligt opnieuw achter ons

het oude jaar

het is geschiedenis geworden

het miste geen seconde

het heeft soms wonden opgelopen

het heeft ze ook geheeld

het nieuwe werd

 

zoals gewoonlijk

knallend en vervuilend ingeluid

vertikte de tijd te wachten

op het wensen van geluk

sloop snel en druk het jaar weer binnen

alsof het bezinnen wil voorkomen

want stel je voor

 

geen allesoverheersend rendement

geen gewiekst politiek statement

geen vlucht maar thuiskomst

geen discriminatie

geen ongelukkige relatie

geen blind geloof

geen Oost Indisch doof

geen salariskloof

geen dorp uitgerookt

geen opgestookte massa

geen overmatig rinkelende kassa

geen uiteindelijke lege dop

geen zogenaamde gunst

geen linke kunstjes flikken

geen overbodige protesten

geen smoes om 't vege lijf te redden

geen hollen – vliegen – rennen

geen noem maar op

 

wel als 't even kan ons nestelen

in ruimte van de tijd

waar omdenken ons het beste wenst

 

 

laantje 01-01-2019

 

 

 

 

 

 

 

Intocht

 

Sint afgemeerd aan kade

van Waddinxveense Nesse

waar in het kader van

wat klein geluk kinderen

onschuldig wachten

volwassenen van gedachten

wisselen

 

over wat in opspraak

is geraakt over wat men

ervan maakt 't feest van de

bisschop op zijn paard en

Pieten die cadeautjes geven

voor 't eerst begroet door

Evert Jan als eerste burger

en zonder protesten

voor of tegen

 

nu het dan toch daar over

gaat heb ik als DichtPiet wel

een geste want alle ruimte

tussen zwart en wit daagt uit

tot compromisssen en begrip

omdat geen enkele kleur

gemist kan worden

maar 't was net ofdat men

dat hier al die tijd al wist

 

 

Laantje 24-11-2018

 

Kennismaking

 

dit dorp

het heeft geen dichter nodig

werd onlangs in een twitter

nog gezegd en

waarom zou het zwichten

voor zijn woorden – immers

 

dit dorp geworden uit het veen

gelegen op een steenworp

afstand van de grote steden

heeft heden zo zijn eigen taal

recht toe recht aan zoals het

op neer gaan van de brug

 

dit dorp waar tot voor kort

god en politiek zich konden vinden

in het ene woord recht nu zijn rug

steekt borst vooruit

om door te dringen naar de

oneindigheid van nieuwe tijd

 

dit dorp heeft volgens vorige

burgervaders geen eigen identiteit

al doet de ongerustheid over

biomassa anders raden want

dit riekt of het nu stinkt of niet

naar ware eensgezindheid

 

doch dit dorp het heeft geen

dichter nodig – dit Waddinxveen dat

als een parel aan de Gouwe schittert

rijmt als het ware op zichzelf

nu het bestuur – hoe democratisch -

de burger vraagt om mee te praten

 

nee wat moet je met zo iemand

die met zijn potlood scherp geslepen

het dorpse wel en wee beschrijft

over wat er zich zoal afspeelt

misschien wel danig overdrijven zal

het is tenslotte een poëet

 

 

Laantje 29 -10 -2018

Piet Hardendood

 

 

 

Dorpsdichter

 

Waddinxveen - Waddinxveen is een dorpsdichter rijker. Piet Hardendood is donderdag 13 september uitgeroepen tot 'dorpsdichter van Waddinxveen'.

Tijdens een bijeenkomst van de Dichters op Donderdag in Gouda, waar Piet Hardendood werd gevraagd een bijdrage te leveren aan de avond, werd hij tot zijn eigen grote verrassing aan het einde van de avond uitgeroepen tot dorpsdichter van Waddinxveen.

 

Piet Hardendood kreeg in het bijzijn van tientallen collega's en publiek uit handen van Chris Bellekom (één van de oranisatoren van Dichters op Donderdag) een ganzenveer overhandigd, een symbolisch gebaar.

 

Hardendood heeft als opdracht mee gekregen om over twee jaar onder de dichters van Waddinxveen een opvolger te zoeken. In navolging van het stadsdichtersschap in Gouda is 'de eerste dorpsdichter van Waddinxveen' een erebaan die op eigen wijze ingevuld kan worden. Piet Hardendood is al vele jaren actief in literair Waddinxveen en omgeving en is beheerder en oprichter van zowel de dichterskring (opgezet in 2011) als het gedichten-atelier. 
Zie voor meer informatie: www.gedichten-atelier.net en www.dichterskring.nl

 

 

           Werken in opdracht             

 

Afscheid

 

schrijnend is het

 

schrijnend om wat na jaren

weer gevonden is

moet losgelaten

 

schrijnend

 

nu adem is gestokt van hem

die zeer bekwaam en zo perfect

bereid was het lieve leven van de ander

 

echt naar een hoger plan te tillen

omdat hij wist dat het

de wereld mooier kleuren zou

 

schrijnend is het

 

nu zijn humor geen deuren meer

zal openen tenzij nog onverwacht

een god goedkeurend en goedlachs is

 

schrijnend

 

nu hij het groen niet meer zal zien

de zomerbloemen en de zon die hij

wilde weten vanwege de panelen

 

en vogels trots pikkend in de tuin

op vetbollen van pret - of herfst

die met een schuin oog ons de winter lonkt

 

schrijnend is het

 

te zien

dat pure eenvoud die hij liefhad

het moet verduren in het graf

 

schrijnend

 

te weten dat een mens

van vlees en bloed

niet meer ontmoet het leven 

-----------------------------------------------

Bovenstaand gedicht is een voorbeeld van een in opdracht geschreven gedicht bij overlijden.

Ook bij  andere gelegenheden waar bij te denken valt aan jubilea etc. behoort dit tot de mogelijkheden.

 

Bij interesse kunt u contact met mij opnemen.

 

 

 

                 Activiteiten                         

 

Het moet ergens beginnen

 

de lijnen ze staan er al

kom

schrijf

 

schrijf neer

wat te binnen schiet

’t papier wacht

zwart op wit

 

je weet niets

 

zeg je

 

schrijf dat dan

dat je ’t niet weet

 

en geniet

van tijd

bij de vleet

en het licht dat jou ziet

zitten

in de morgen

 

de morgen

die nog vrijt

met contouren van

een donkere nacht

 

je de mond

probeert te snoeren

 

maar zie nou

jij schrijft

verdicht

zonder te weten

 

vlijt

is ondergeschikt

 

zomaar enkele zinnen

want ergens

ergens toch

moet het beginnen

 

              Workshops                     

 

De Workshop “ Poëzie leren schrijven op de rand van een servet ”

 

is er op gericht cursisten bekend te maken met de taal van poëzie en hen

te enthousiasmeren deze kunst zelf onder woorden te brengen.

 

Deze workshop bestaat uit vijf lesavonden waarin les voor les daadwerkelijk gewerkt

zal worden aan het inzichtelijke maken van de wijze waarop je een gedicht kan schrijven.

Dit met een accent op de creativiteits ontwikkeling van iedere deelnemer persoonlijk.

 

Voor deze workshop is het niet echt noodzakelijk foutloos Nederlands te kennen, maar enig

gevoel voor taal zinsopbouw etcetera is uiteraard een pre.

De workshop zit vol met vele bruikbare schrijftips deze zullen tijdens de gehele sessie dienen als leidraad.

 

De workshops zijn ook geschikt voor persoonlijke begeleiding en kunnen eventueel ook digitaal/schriftelijk

worden gegeven.

Bij interesse kunt u hieronder contact opnemen voor meer informatie.

 

N.B. De workshops kunnen eveneens afgestemd worden op de wensen van bijvoorbeeld; Rouwverwerkingsgroepen, Mantelzorggroepen etc.

 

Reacties / Deze worden niet zichtbaar.De communicatie verloopt per mail.

via de mail

Doorzoek de website

Contact

Gedichten - atelier 0641459847

Nieuwste gedichten

Woordenstroom

 

het water draagt

de woorden voor

nu en later

worden ze

gehoord ze gaan

wonderwel nooit

kopje onder ooit

uitgesproken tot op

de bodem

leeg gedronken

vliegen hooggespannen

vogels over

nemen ze mee

de woorden naar

andere verre oorden

ze zweven

vleugelvliedend

naar een hemel

die niet weet hoe

men ze daar beneden

uitgesproken

uitspreekt

de woorden

 

zou liefde eindelijk

zijn plek gevonden

hebben

 

Laantje 11-02-2020

 

 
 
 

 

Moderne vrijheid

 

och wisten we

de vrijheid maar

wij de bijeen gedrevenen

achter de kijkbuis

in huis en haard

onder het boompje

bij het beestje

 

bijeengedreven

in ’t dogma van

de zelfbevrijding

zo ons

het zwijgen opgelegd wordt

 

bijeengedreven

in de religie

waarin het wij gevoel

voorbijgaat aan het feit

dat iedereen uniek is

 

bijeengedreven

en verstrikt geraakt

op ’t wereldwijde web

waar onze privacy

in etalage wordt gezet

 

de vrijheid

tot wanorde vervallen blijkt

inmiddels onbetaalbaar

nu grootheidsdrift

ontoombaar is geworden

 

och wisten wij

de vrijheid maar

een schaar te vinden die

sterk genoeg zou zijn

om alle tralies

door te knippen

 

Laantje 10-02-2020 ( aangepaste versie van ooit eerder)

 

 

 

 

 

Bejaarden gymnastiek

 

het is gaan jeuken

de ouderdom

 

zoals vroeger het touw

tussen je benen

bij het klimmen

 

nu moet je hem smeren

de huid

vet houden

de rest van de tijd

die je nog hebt

 

het is een vorm van gymen

twee maal per dag

een soort ouderentoeslag

maar dan in je blootje

maar zolang je 't nog kunt

het buigen en rekken

de spiegel je toeschouwer is

die handklapt en zegt

zet hem op ouwe

dan ga je ervoor

 

ondertussen hangt

althans zo stel ik me voor

dat het ruikt

een walm als van

gebalsemde mummies

zwaar tegen 't plafond

van de badkamer

en als je het weer hebt gered

laat je het voor dat je je

kleding aantrekt net

als zweet even indrogen

 

de ouderdom is gaan jeuken

leuker

kunnen we het niet maken

 

 

Laantje 04-02-2020

 

 

 

 

 

Je bent er nog nooit geweest

 

jij bent het niet die schrijft

nee je blijft nergens – hooguit

ergens daar in je hoofd

waar je nog nooit

bent geweest

 

je leest er beelden

geen woorden

je steelt er de tijd

ontmoet metaforen

als een toren een klok

je bent vrij en

 

voordat je 't weet ligt er

opeens een pen in je hand

verrek hij beweegt

zij het schuchter – doch

 

je kan niet meer vluchten

de poëzie heeft je beet

als zand het goudgele strand

breed uitgemeten langs zee

 

ja kom kruip in je hoofd

als in de huid van een vreemde

durf te zijn – dichter in spé

doch wees als je schrijft

een ontheemde

 

Laantje 22-01-2020

( voor curcisten bij Workshops Vonk)

 

 

 

 

 

Jouw glimlach

 

iedere morgen

blijft jouw glimlach op

het kussen achter

zachter dan de tijd die

bij het opstaan de

werkelijkheid opdient

 

is als oud ontbijt van

gister dat bitter

smaakte vanwege de

mitsen en de maren

die in de toekomst

opgestapeld liggen

 

maar wat iedere morgen

blijft dat is jouw glimlach

bij het opstaan

zacht als het wulpse

uitstulpen van dauw

 

dit teder gaan

van iedere dag met jou

verbindt het heden met

de toekomst

 

 

Laantje 04-01-2020

 

 

 

 

Vanwege de toekomst

 

we kunnen

het wel langer willen maken

het nu

vrolijk uitrollen als een rol

bloemetjesbehang

 

natuurlijk

 

maar we zijn hier nog maar net

net onze schoentjes aan

enigszins wankel nog op onze voeten

net op pad gegaan

 

ik weet wel al dat

betoverende gonzen om ons heen

bij – geluiden

over datgene wat nog komt

doch geen grond heeft anders dan

verlangen

de hoop dat houdt ons op de been

zeggen we dan

 

ach kom nou

niet zo onschuldig

we zitten allemaal gevangen

in wat vrijheid biedt

doch laten we het nu behangen

wanden vol met liefdesperspectief

wel zachtjes en geduldig

aanbrengen alstublieft

 

vanwege de toekomst

 

Laantje 23-12-2019

( n.a.v. thema poëzieweek

   de toekomst is nu)

 

 

 

 

 

 

 

Na jaren

 

jullie zijn niet meer

inmiddels draagt de aarde

als een moeder jullie stof

 

wij lopen hier nog op haar ribben

jullie dagelijks tegemoet

 

bloedloos komt bedompt

de geur van dood ons tegen

 

herdenken wij het levenslicht

in kleurbont avondrood waarin

minzaam jullie glimlach schuilt

 

dag kinderen dag huil maar niet

wij wachten wel op jullie terugkeer

de tijd duurt slechts een tel

 

 

Laantje 13-01-2020

 

 

 

 

Slecht bericht

 

je hebt er geen grip op

kan het niet skippen

je mist net de knop

verdraaid nog an toe

 

eerder was het aaibaar

naast je

een bloem in de knop

geur van het voorjaar

 

maar nu is het kreupel

roos voor het schietgraag

gepeupel

broos opeens een woord

 

dat bijna rijmt op - dood

je wilt terug naar wat was

je las vluchtig wat troost

in een glas op een voet

 

stuk verzet om

een kring te voorkomen

 

 

Laantje 16-11-2019

 

 

 

 

 

Bij jou in de straat

 

het gebeurt bij jou in de straat

de man of vrouw die struikelt

maar je hebt haast en praat maar

je van geen kwaad bewust

 

het gebeurt bij jou in de straat

het kind dat zingt de buurvrouw

die huilt omdat het zo wringt

in hun huwelijk

 

het gebeurt bij jou in de straat

de val van de trap – overtreffend

effent een weg voor de rolstoel

doch het troittoir is zo slecht

 

het gebeurt bij jou in de straat

men vliegt in en uit naar werk

naar de kerk – les zus – sport zo

aan de klus het huis moet verkocht

 

het gebeurt een kankeruitbraak

bij je vrouw en de straat gaat

zijn dagelijkse gang je zou het

ondragelijk uit willen schreeuwen

 

bij jou in de straat

 

Laantje 18-01-2020

 

 

 

 

 

Winters hinken

 

de winter is zacht tot nu toe

zacht van de regen

moe hint er een schaatser

naar de roem van elf steden

maar wie praat daar nog over

 

't klimaat is van slag

evenals boeren en bouwers

maar wie doet ondertussen

de vaat nog handmatig

wie reist er planmatig te voet

via de vele wegen naar het

spreekwoordelijk Rome

 

terwijl de regering

maar praat en maar praat

in plaats van te komen tot kern

alsof het compromis nog bestaat

doch zij stelt de daad steeds weer uit

als winter de vorst maar

misschien is er wel een verband

 

want

hoe zit dat ook alweer

met zacht en met stinken

verzaakt ook de winter

misschien heelmeester te zijn

al dat hinken op twee gedachten

of meer – maar ach

 

de winter is zacht tot nu toe

we wachten maar af

 

Laantje 10-01-2020

 

 

 

 

 

Het oude liedje

 

een week oud ben je

alweer hetzelfde liedje

 

schieten

een schootgebedje

loos zaad voor brood

vlees aan haken opgeknoopt

 

een lege hand die

netjes strooit langs volle akkers

 

stakkers die voorbijgaan aan

beschuit met muisjes

huizen en huisjes

wie komt er in thuis

 

och luister – luister nou

hij is pas één week oud

nog niet koud geboren

steekt reeds de wind weer op

 

vanuit dezelfde hoek – hard

als nooit tevoren

waarom moet dat nou

 

 

Laantje 07-01-2020

 

 

 

 

Tijdsbesef

 

het ene gaat

het ander komt

jaar na jaar

vallen toekomst en

verleden samen binnen

één enkele seconde

 

zo laat de tijd niets

aan zich gelegen liggen

laat geen wiggen in

zich slaan hij zal

wel wijzer zijn

 

wij zijn het die

al naar gelang we menen

de tijd naar onze hand

te kunnen zetten

niet wijzer zijn en zo

met hem een loopje nemen

 

maar hij tikt

onverstoorbaar eeuwig door

doch wij

wij zijn hier slechts maar even

 

 

laantje 31-12-2019

 

 

 

 

 

 

 

 

Dat was zo gek nog niet

 

hij – het oude land heeft zich

met wat flarden schamel

toegedekt

 

zou hij zich schamen

nu het mist wat

eerder was – de trots om -

 

van god los lijkt

in de loop der jaren meer dan

een groeiend modewoord

 

slaat het gesponnen laken

node van zich af immers

de laatste dag van 't jaar wacht

 

onthult zijn wintergroen opdat

wat altijd was opnieuw

een kans zal krijgen

 

hij – het oude land

zal bidden om het licht

land zal hij zijn

 

temidden van de mens

die alles wenst en overvraagt

die alles hebben wil

 

ooit was hij gewend aan

't sabbatsjaar een jaar lang

even stil

 

 

Laantje 31-12-2019

 

 

 

 

 

 

Jaarlijks

 

 

deze laatste dagen

zo stroperig traag

vanwege de herinneringen

ze zijn als kringen in

een oude tafel

onuitwisbaar

 

deze laatste dagen

ze gaan voorbij als een

toneelstuk geregisseerd

door de souffleur

hij fluistert keer op keer

't bekende duister

omdat ik er niet bij ben

 

deze laatste dagen ze gaan

als een intercitytrein voorbij

waarbij ik achterblijf op

het perron niet aankom daar

waar ik verblijf in

de hoofdstad van de pijn

 

 

Laantje 29-12-2019

 

 

 

 

 

 

Bezoek

 

restkruimels

op het sneeuwwit tafelkleed

als

uitgestrooid voor vogels

 

een vreemde al gewend

draait laatste borden om

een enkele plooi niet

gladgestreken gooide

eerder al de glazen in

 

de kleinkinderen

ze hadden nog gezongen

over een aarde

zonder kogels hoe

zouden ze beter moeten weten

de Tv is zover weg

 

toen het stil werd

legde zij de laatste hand

als een gebed op tafel

hij ruimde af – het Woord op

dat gesloten was gebleven

 

de tijden zijn veranderd

maar alles ligt open

zo is besloten

 

 

Laantje 22-11-2019

( niet autobiografisch )

 

 

 

 

 

 

Eigen wijze

 

hij is een vakman

timmert desondanks

niet aan de weg

 

krib voor de stal

was vaders werk

een kinderlijk ontwerp

met voorbedachte rade

 

hij blijft 't liefst op de

achtergrond ook later

als de wijzen komen

met al hun aardse

rijkdommen slaan ze

de plank behoorlijk mis

 

 

Laantje 24-12-2019

 

 

 

 

 

Ik wacht je

 

je spelt rap als een rap

de dagen maar

 

heb je in je ijver wel

ogen die zien – je

 

bent zo nalatig zo zonder de

vragen die moeten gesteld

 

je leeft circulair ver

beneden je stand je land niet

omdat je je leven niet wandelt

 

ik wil je terug jij de vrucht uit

mijn schoot laten we

 

zijn als het brood geduld door

de oven

 

mede deelzaam tesaam

 

 

Laantje 02-04-2019

 
 

 

 

 

 

Broodnodig

 

we souffleren de winter

op ansichtkaarten

 

normeren de liefde van een mensenkind

voor sommigen

is nog steeds geen plaats

 

Kerstnachtdiensten bestaan nog

bij de gratie van wat romantiek

zoals de ansichtkaarten

 

niets heeft iets weg van

de broodnodige verandering

 

het verhaal van Bethlehem

ook dat heeft het (nog)

niet gehaald

 

Laantje 03-12-2019

 

( Bethlehem = Broodhuis )

 

 

 

 

 

Avonden

 

de avonden

ze zijn langer dan

dat dagen korten

 

we worden oud en

raken ingebonden

ons boek leest als een

avondwake

 

alleen bij voldoende lamplicht

lukt wat ons gelaten is

te lezen

een bladwijzer is nodig

om aan te geven waar een mens

gebleven is

 

de avonden

een winter lang vol duisternis

ooit huisde het kind in ons

sliep onbezorgd in 't bruisnest

van de tijd

 

nu wonen

de lange avonden in een

gebreid winters tinten vest

verwarming hoog en

warme sloffen doen de rest

 

 

Laantje 11-12-2019

 

 

 

 

 

Toedekkingen

 

je dwaalt nog door de verhalen

ruïne's blijken het te zijn

half ingestort

bedolven onder steen

deels vergaan door houtrot

je hoofd kaal van

bedachtzaam krabben

 

wat je vindt

hangt aan het plafond

je rekt terstond maar

kan er net niet bij

de trap die in de hoek staat

komt als elk gebed

een tree te kort

voor gods gezicht

 

ook dit gedicht is maar

een onderdeel van

talloze verhalen

claimt slechts gebrekkig

waar te nemen

waar even licht op schijnt

 

blijft het mysterie trouw

aan zijn geheim

 

 

Laantje 01-12-2019

 

 

 

 

 

Winter

 

ooit waren de winters

roerloos koud

 

herinneringen uit

de oude doos zijn

als opgedroogde kringen

vervaagd maar

onuitwisbaar

 

kinderen kennen hooguit

zwart – wit de beelden

bewegend als de kou

 

ijsbrekers bedoelden

het goed maar

de vorst had het

voor het zeggen

 

ik kind toen bracht

's morgens vroeg

de kranten over de brug

lagen mijn vingers roerloos

in de wanten van moeder

 

Laantje 05-12-2019

 

 

 

 

In beslag genomen

 

soms vergeten we al

terwijl we nog strelen

 

het huis moet nog af en

tegen welke prijs

 

hoe de nieuwe buren

dat doen

 

de stenen ze zijn nog te nieuw

om te verhalen

 

het dorp – geen stad

het zal anders zijn

 

de liefde

zoiets als een lopend vuurtje

 

 

Laantje 02-12-2019

 

 

 

 

 

Aangeleerd

 

ik heb boeken gelezen

bestudeerd

 

het zijn suggesties gebleken

interpretaties

op het leven hier

waar en wat dat dan ook is

 

gelezen heb ik

herlezen

zoals

een koe herkauwt

 

en nog is het gras in de winter

groen

althans dat heb ik geleerd

 

Laantje 14-11-2019

 

 

 

 

Vrijheid

 

aan de wand

hangt een gezicht niet

ver van de zee

 

licht valt buiten de blik

van onbekende ogen een

open mind maant de geest

 

de lijn van stilte

te volgen naar de leegte

zo kan het zijn dat

 

de golvende kust

lustopwekkend

vrijheid verleent om

 

vrij te herscheppen

 

 

laantje 15-01-2019

Brug strubbelingen

 

je had vandaag vrij willen zijn maar

je staat voor de brug

je kan niet heen

je kan niet terug

je wacht

je hebt haast verbaast

je over de traagheid

 

je tijd raakt op

je weet hoe je baas is

je kan weer

je geeft gas

je leest de maximumsnelheid – niet

je kleeft bumper aan bumper

je weet een stumper voor

je

 

je foetert

je toetert

je komt te laat

je moet nog parkeren geen plek

je wordt gek

je had nog een appje gestuurd bij het wachten

je voegde een knipogend emjoi toe

je prikt onverbiddelijk de klok en

je baas hij tikt woest op

je schouder zegt – morgen kom

je op tijd het spijt

je maar

je weet al bij voorbaat hoe 't gaat – laat naar bed

je slaapt als een os vanwege de roes en zij

je geliefde zij is zo warm

je luistert naar haar 'brave borst' maar weer sta

je op en

je hoopt dat de brug open staat

je neemt snel een hap een slok en een pil want

je weet er is geen stok om de hond mee te slaan

 

je had vrij willen zijn ook vandaag en

je stelt

je uiteindelijk de vraag wat

je nu werkelijk kwelt

 

je weet het wel

 

 

laantje 24-01-2019

Dilemma

 

wat als vrijheid in

een thema moet gevangen

 

een tegenstrijdigheid

voorgelegd aan dichters

 

volgens schema een gedicht

zou het nog erger maken

 

dus laat mijn pen de vrije loop

schrijf naakte woorden bloot

 

in de kantlijn van het vel

ten overstaan van het dilemma

 

vrijheid

 

 

Laantje 09-01-2019