taal van verbeelding

Boek

 

je ligt daar maar

het merendeel van zij

gaan aan je voorbij

zo achteloos

zo zonder gezicht

 

ooit was je open

als een gedicht

opgebloeid

uit lettergrepen

uitgesproken mooi

 

misschien is het de

omslag die een ommekeer

teweeg bracht

beduimeld dichtgeslagen

lig je daar voor

 

koopjesjagers

 

 

Dressoir

 

afgepaste ruimte

binnen het raster van

een ingesleten interieur

 

verbindingselement

tussen het vertrouwde

en opgeborgen emotie

 

feedback voor

dagelijks gebruik en

sluimerende negotie

ingedeeld in vakjes

met beperkte ruimte

 

je staat daar

vanzelfsprekend zwijgend

draagt

lasten licht en zwaarder

gaat open en weer dicht

ja deur en lade zijn

 

toegang tot wat sleur heet

 

pagina 4 ( De 'gewone' dingen)

 
Bril

 

iedere morgen

kom je me onder ogen

kijk me onbewogen aan

 

in een handomdraai ben je

een deel van mijn gezicht

en mis je niks meer

van mijn dag

 

iedere lach

iedere traan

alles wat door mijn mond

naar binnen gaat naar

 

wie ik staar of

wie ik kus

mijn gaan naar ginds

mijn opgelopen wond

 

 

niets blijft

voor jou verborgen

maar 's avonds als ik mij

neervlij kijk je me glazig aan

 

 

laantje 13-11-2017

 

 

 

Bos

 

nog ben je vochtig

ondanks dat ochtend reeds

lang verstreken is

 

zoals je daar ligt

uitgestrekt – gewekt om

meer dan schoon te zijn

 

stekeblind dwalen mijn ogen

over het schouwspel

van jouw verborgenheden

 

zo roep je mij ontheemde plots

ter tale zet ik mijn zinnen rij voor rij

klaar

 

om te beminnen

 

Doorzoek de website

Contact

Gedichten - atelier 0641459847

Bloempot

 

soms zie je er niet uit

soms sta je te pronken doch

de grond van het bestaan

ligt immer in je opgesloten

 

als drager van het leven

ontbeer je onbeschreven

aandacht lacht ieder naar

de bloei uit jou vandaan

 

en als jij niet zijn zou

niet het geduld zou bieden

tot almaar wortel schieten zou

je alleen maar bloempot zijn

 

 

Laantje 10-02-2018

 

 

 

 

Boekenkast

 

vol gestopt met woorden

tussen kaften gevangen

hou jij geen gastenboek bij

zoekt wat in je is neergezet

in leunhouding steun

 

zo sta je daar gevuld

van verlangen

van dood en

van levensgevoel

van spanning – soms rood

van valse schaamte

als men iets uit jou

meeneemt naar bed

 

maar let wel als men jou

met regelmaat opent

zoekt een wereld

verhaal wordt taal uit

stilte geboren is dat te

horen als men kinderen

voorleest

 

maar nu naar ik vrees

komt dit dichtsel nooit af

want er gaat in je en uit je

met wisselend succes

daarom stop ik

ik vind het wel best

 

 

laantje 09-03-2013