taal van verbeelding

Pagina 3 Reeksen

 

De dag beschouwd ( 1 )

 

ik wandel onder

laaghangende takken

hoger fluiten wat vogels

de prangende vraag of

 

we vandaag kunnen

geraken aan de dag die

voorbij vliegt in het

raam van de uren

 

ondertussen verbeeld

ik me vleugels die

het bidden verduren

met als prooi stilste stilte

 

opdat de dag mij aanraakt

bewaakt dat ik

niet zou kunnen dichten

als het duister de nacht

 

 

 

 

De dag beschouwd ( 2 )

 

de geluiden van beneden

naar boven

beduiden het verstrijken

van dag

 

andersom is dat

eveneens het geval

 

er is geen reden om ze

te noemen we

weten ze wel

 

de auto’s

een brommer

een fietsbel

een stem

wat geblaf en gehuil

het schrille geluid van

de vogels

het zwaar monotoon van

een vliegtuig

het is alles even gewoon

 

zijn wij onderdeel

van het geheel

zoals de dag dat is van

de dagen

zoals geluid dat is door

de trilling van lucht

zij het

 

dat iedere dag anders is

afhankelijk van de plek

waar je luistert

van de tijd die

besteed wordt aan licht

hoe de wind deze dag

buigt en zich

aan bladeren hecht

of de trein op tijd spoort

 

enzovoort enzovoort

 

 

 

 

 

De dag beschouwd ( 3 )

 

in het kuiltje van

mijn handen valt wat regen

zou ze in onschuld

kunnen wassen of er

een builtje

zomerthee in hangen

 

de plassen die zich vormen

in kuilen van de straat

de wormen die aan

oppervlakte komen

het gaat voorbij aan

’s mensen

invloedssfeer

 

zomaar wat gedachten

bij vandaag

zomaar wat observeringen

waarbij je wensen zou

de thee samen met jou

te drinken

 

 

 

 

De dag beschouwd ( 4 )


 

het kroos in de sloot

de dag is er lui op

neergestreken

jong riet schiet

oeverloos er als

pennenstreken

bij omhoog


 

als het zou kunnen zou

ik er zachtjes bij willen

gaan liggen samen

met de tijd


 

de namen roepen van

die me lief zijn ze

begroeten kom erbij


 

want deze dag van

zon en regen

deze dag hij kan

er tegen


 

tegen luiheid  

 

 

 

 

De dag beschouwd ( 5 )


 

het is weer tasten nu

ook de zon in twijfel

straalt


 

doch deze dag hij

schaalt de zomer op

naar groter hoogten


 

waarin het licht door

wind bewogen mede

een rol speelt


 

ja deze dag waar

berkenbomen in

hun oude witte basten

staan te zwijgen


 

roept hij ons op thans

uit de kast te komen

deze dag bij te schrijven

in ons vergeeld bestand

 

 

 

De dag beschouwd ( 6 )

 

het water plooit zich diep

in voorhoofdsrimpelring

 

over het bruggetje hipt zeer

voorzichtig tsjilpend een vogeltje dat

 

niet wil storen nu op de rug van ’t water

een libelle neerstrijkt voor een massage

 

dit tafereeltje zomaar een deeltje

van de dag wil ons wellicht vertellen

 

dat rimpels kunnen worden gladgestreken

 

Doorzoek de website

Contact

Gedichten - atelier 0641459847